ريشه عزادارى بر امام حسين عليه السلام در روايات معصومين عليه السلام س 90 : آيا برپايى عزادارى حسينى ، سنت معصوم است كه ما ملزم باشيم آن را انجام دهيم يا صرفا تراوشات عاطفى و انفعالى و تحت تأثير مظلوميت عظيم امام حسين عليه السلام است ؟ يكى از فقها و محققين چه نيكو فرموده است كه : « جزع و گريه در مصيبت‌ها ، هر قدر مصيبت بزرگ باشد ، مكروه و ناپسند شمرده شده است اما امام صادق عليه السلام در حديثى معتبر مىفرمايد : « هرگونه جزع و گريه‌اى مكروه است مگر جزع و گريه بر حسين عليه السلام » « 1 » . و گريبان چاك زدن و صورت خراش دادن بنا بر قول مشهور حرام است اما امام صادق عليه السلام در حديثى معتبر مىفرمايد : « بر مثل حسين بايد كه گريبان چاك زد و به صورت زد و گونه خراشيد » . و اذيت نفس و خونين كردن بدن به‌ويژه از سوى بزرگان و ارباب عزادارى مذمت شده است ، اما امام مهدى ( عج ) در زيارت ناحيه مىفرمايد : « من صبح و عصر بر تو ندبه مىكنم و به جاى اشك‌ها بر تو خون مىگريم » « 2 » .

--> ( 1 ) . كل الجزع و البكاء مكروه سوى الجزع و البكاء على الحسين عليه السلام ؛ امالى طوسى ، ص 161 . ( 2 ) . فلأندبنك صباحا و مساء ولأبكين لك بدل الدموع دما ؛ المزار الكبير ، ص 496 - 514 ؛ مصباح الزائر ، ص 224 - 234 ؛ بحارالانوار ، ج 98 ، ص 317 ، ح 8 ، و ص 328 ، ح 9 ؛ مستدرك الوسائل ، ج 10 ، ص 335 ، ح 16 ؛ موسوعة زيارات المعصومين ، ج 3 ، ص 66 ؛ ح 106 ، و ص 409 ، ح 30 .