طرف ديگر خالق اين جهان نيز دادگر و عادل است و خود به بندگانش دستور داده كه در اين جهان زندگى خود را بر اساس عدالت استوار سازند و از هر گونه ستمى اجتناب ورزند ، و در اين راه پيامبران را فرستاده كه مردم را به راه خير و صلاح دعوت نموده و از شرّ و فساد بازدارند . در اين ميان گروهى سراپا مطيع و فرمانبردار احكام الهى بوده و از مسير دين و انسانيت منحرف نشده و برگرد آلودگىها و ناپاكىها نچرخيده‌اند ، اگر تمام جهان را به آنها بدهند حاضر نيستند در حق مورچه‌اى ضعيف ستم روا دارند ؛ اما گروهى ديگر غرق در آلودگىها و پايمال نمودن حقوق ديگران شده و رفتارشان به گونه‌اى است كه گويا اصلًا از طرف خدا برنامه‌اى براى آنان نيامده است ، افرادى كه از كشتن و سوزاندن انسان‌ها احساس لذت مىنمايند و اگر بر سر سفرهء آنها سر بيگناهى بريده نشود دست به غذا نمىبرند و فرياد و نالهء انسان‌هاى مظلوم برايشان بهترين نغمه و موسيقى است ! آيا عدل خدا اجازه مىدهد كه اين دو گروه با هم يكسان باشند ؟ قطعاً پاسخ منفى است و بين اين دو گروه نزد خدا تفاوت وجود دارد ؛ از طرف ديگر شكى نيست كه در اين دنيا هر يك از اين دو گروه به تمام پاداش و يا سزاى خود نمىرسند ؛ بنابراين بايد جهان ديگرى باشد كه نيكوكاران پاداش كامل اعمال و كردار خوب خود را و ستمگران و بدكاران كيفر بدكارى خود را ببينند ؛ آن جهان همان رستاخيز و معاد است . در اين باره قرآن كريم مىفرمايد : « بازگشت همهء شما به سوى اوست ، خداوند وعدهء حقى داده ، او خلق را آغاز كرد سپس آن را باز مىگرداند ، تا كسانى را كه ايمان آوردند و عمل صالح انجام دادند به