فصل ششم : عدل خداوند در فصل‌هاى گذشته گفته شد كه خداوند داراى همهء كمالات و زيبائىهاست . يكى از اين صفات كمال « عدالت » است . و نيز گفتيم كه اصل عدل بدين خاطر به عنوان يكى از اصول مذهب شيعه شمرده شده است كه گروهى از اهل تسنن عدالت را براى خدا ثابت نمىدانند . به عقيدهء اين گروه اگر خداى متعال بندهء مطيع و فرمانبردارى را به جهنم ببرد و به عكس بندهء ظالم و گنهكارى را به بهشت روانه سازد هيچ كار زشتى انجام نداده است ، اگرچه اين عمل ظلم باشد . ولى به عقيدهء ما شيعيان و عده‌اى از اهل سنت كه « معتزله » ناميده مىشوند خداوند به احدى ظلم نمىكند ، كار قبيح و زشت از او صادر نمىشود و همهء كارهايش از روى حكمت و مصلحت است ؛ اعمال خوب نيكوكاران را بىپاداش نمىگذارد و بىگناهان را به دوزخ نمىبرد ؛ چرا كه ظلم و بيدادگرى از هر كسى صادر شود كارى قبيح و زشت است . در سخنى از امام صادق عليه السلام آمده است كه : « خداوند متعال افراد بىگناه را به جاى افراد گناهكار بازخواست نمىنمايد و كودكان را به واسطهء گناه