خشونت‌ها و عاطفه‌ها ، نيازها و امكانات در اين جهان چنان به هم آميخته‌اند كه انسان دچار تحير و سرگردانى مىگردد ؛ ضعف نوزاد با قدرت پدر و مادر ، و حملهء شهاب سنگ‌ها با دفاع جوّ زمين جبران مىشود ؛ گازكربنيك حاصل از تنفس انسان با اكسيژن توليدى گياهان تلافى مىشود . اينها و نمونه‌هاى ديگر آن نمايانگر خالقى يكتا و بىهمتاست . با مطالعهء يك كتاب كه تمام مطالب آن يكدست و يكنواخت است انسان پى به يگانگى نويسندهء آن خواهد برد ؛ چرا كه اگر نويسندهء اين كتاب بيشتر از يك نفر بود ، سرانجام در آن كتاب و نوشته يك نوع ناهماهنگى پيدا مىشد ، هرچند كه ممكن است براى افراد عادى اين ناهماهنگى قابل تشخيص نباشد اما متخصصان و افراد ماهر بدان پى خواهند برد . حال به كتاب آفرينش مىپردازيم ؛ متخصصانى كه هر كدامشان گوشه‌اى از اين جهان را مورد مطالعه قرار داده‌اند به هماهنگى و نظم واحد حاكم بر اين جهان گواهى مىدهند . آنها مىگويند اين جهان روى نقشهء واحدى بنا شده است و به اندازه‌اى قوانين حاكم بر آن عمومى و جامع است كه از آزمايش كوچكى دربارهء يك موجود مىتوان به قانون بزرگى كه در سراسر جهان حكمفرماست پى برد ؛ اين جهان به منزلهء كتابى است كه ورقهاى بىشمارى دارد ، هر برگ بلكه هر سطرى از آن را هزاران دانشمند بررسى نموده و مىنمايند و همگى اتفاق بر هماهنگى بين سطرهاى آن دارند . آيا اگر اين جهان باعظمت با اين هماهنگى ويژه بين اجزاى آن محصول دو پروردگار بود ، باز اين ارتباط و همگونى وجود داشت ؟