اصول دين بايد همراه با دليل و برهان باشد . هركس موظف است در پديده‌هاى هستى تفكر نموده ، با رجوع به عقل و فطرت خود ، مقدمات ايمان و اعتقاد صحيح را فراهم نمايد ؛ به عبارت ديگر ، اصول دين امورى هستند تحقيقى نه تقليدى . اما در فروع دين انسان مىتواند با مراجعه به كارشناس و تقليد از او وظيفه‌اش را در آن امور انجام دهد ؛ مثلًا آيا در قنوت نماز انسان مىتواند دعاى فارسى بخواند يا خير ؟ خوردن گوشت راسو يا فلان پرنده حلال است يا نه ؟ در اين موارد با مراجعه به مرجع و كارشناس امور فقهى مىتواند به وظيفه‌اش آگاه گردد ؛ اما پاسخ اين سؤال كه آيا خدايى به عنوان آفرينندهء اين جهان وجود دارد يا خير يا اين سؤال كه آيا آفريننده يكى است يا شريك هم دارد ، و . . . را بايد با تحقيق و جستجو و مطالعه در جهان هستى به دست آورده ، به آنها اعتقاد و باور پيدا كند . راه‌هاى تقويت باورهاى دينى يك فرد مسلمان بايد پايه‌هاى مذهبى و ستونهاى دينى خود را به گونه‌اى محكم و قوى كند كه اگر عقايدش از ناحيهء مخالفين مورد حمله قرار گرفت توان مقاومت را داشته باشد و بتواند با دليل‌هاى محكم و قطعى از عقيده‌اش دفاع كند . در اين جا مناسب است به پاره‌اى از راه‌هاى تقويت باورهاى دينى و اعتقادات مذهبى اشاره نماييم : راه اول : تفكر عميق در جهان آفرينش و پديده‌هاى هستى است . انسان