[ جلد دوم ] مقدمه بسم الله الرحمن الرحيم قرآن كتاب بزرگ آسمانى گرچه به صورت تدريجى و به زبان عربى نازل شد اما هرگز خطاب خود را مقيد به عرب نكرد و اختصاص به امتى از امم مانند عرب يا طايفهاى از طوايف مانند مسلمانان ندارد ، بلكه با همه سخن ميگويد و آنچه را در زمينه هدايت بشر به سوى خوشبختى و سعادت لازم است ، بطور تام و كامل بيان مىكند . در بيان خود گوياست و هركس به لغت آشنايى داشته باشد از جملات آيات كريمه معنى آنها را آشكارا ميفهمد . در عين حال اين كتاب از عمق والايى برخوردار است و براى همين توصيه به تدبر و تفكر در آيات آن شده است . اميرمؤمنان عليهالسلام نيز ميفرمايند : قرآن ظاهرش بسيار زيبا و جلوهگر و باطنش عميق است . ( نهج البلاغه ، خطبه 18 ) تأمل در ظاهر و باطن قرآن بگونهاى است كه هرچه انسان استخراج كند ، تمام نميشود ؛ نه در طول زمان و نه در عمق فكر متفكران . از همين رو مفسران در طول تاريخ هر كدام به فراخور فهم و