به همين سبك تمام قرآن تفسير شود اما سكته و عوارض ناشى از آن و مراجعات بسيار زياد فقهى اين فرصت را از ايشان گرفت . اما از آنجا كه همواره علاقه به تفسير قرآن در وجود ايشان وجود داشت از اين پس تصميم گرفتند به حل معضلات قرآن و يا مباحثى كه مورد ابتلاء بيشتر جامعه است ، بپردازند . لذا بحث خلقت آدم را شروع كردند كه در شماره 9 مجله نامه مفيد به چاپ رسيد . و سپس در ماه رمضان سالهاى متمادى به بحث پيرامون مباحثى كه مورد نياز بود پرداختند . سال 1383 به مباحث خانواده در قرآن پرداختند و آيات اول تا بيست و چهارم سوره نساء را تفسير كردند . در سال 1384 به تفسير سوره حمد و آيات اول سوره بقره پرداختند و در سال 1386 سوره الرحمن را تفسير نمودند . روش تفسير اين گونه بوده است كه ابتدا ، زمان نزول سوره و نام سوره و تعداد آيات آن مورد توجه قرار ميگرفت سپس بر اساس بينش خاصى كه برخى از مفسران دارند و هر سوره را داراى اهداف خاصى ميدانند ، به اهداف سوره ميپردازند و سپس آيات سوره مطرح و شرح لغات و تفسير آن مورد توجه قرار گرفته است . در بحث نزول پس از طرح نظريه نزول دفعى و تدريجى و بررسى دلايل موافق و مخالف ، آيات مورد بحث را آورده و اين نظريه را با اين توجيه ميپذيرند : « قرآن هم نامى است براى مفاهيم در تركيب الفاظ ، و هم براى معانى مجرده ، و هر دو نيز در قرآن آمده است ، و هيچ بعيد نيست كه قرآن به هر دو شكل ، بر پيغمبر نازل شده باشد ؛ گاهى به