اعمال را رجاءً به نيت سابق انجام دهد . ولى كفايت اين حجّ براى خود شخص يا منوب عنه محلّ اشكال است و بايد در سال آينده براى خود حجّ بجا آورد و منوب عنه نيز با حجّ صحيح ذمّهء خود را برىء نمايد . مسألهء 165 ) كسى كه براى انجام حجّ نيابتى اجير شده ، خودش بايد حجّ را بجا آورد و نمىتواند ديگرى را اجير كند ، مگر اين كه منوب عنه يا كسى كه او را به نيابت گرفته به او اجازهء نايب گرفتن داده باشد ، يا اجير شدن براى مطلق انجام حجّ باشد . مسألهء 166 ) كسى كه از انجام برخى اعمال حجّ معذور است نمىتواند براى حجّ نيابتى اجير شود ، هرچند آن عمل از واجباتى باشد كه ترك عمدى آن هم موجب بطلان حجّ نباشد . مسألهء 167 ) شخص معذور حتّى اگر حجّ نيابتى را تبرّعاً بجا آورد ، ذمّهء منوب عنه برىء نمىشود . مسألهء 168 ) چون در حال اختيار هم لازم نيست حاجى گوسفند قربانى را خودش ذبح نمايد ، بنابراين نايب مىتواند ذبح قربانى را به ديگرى واگذار كند . در اين صورت ذابح نيّت مىكند كه آنچه را بر عهدهء نايب است انجام مىدهد ، ولى نيّت ذابح كافى نيست و خود نايب نيز بايد نيّت كند . مسألهء 169 ) نايب در انجام عمرهء تمتّع و حجّ تمتّع بايد يك