وجود داشته باشد ، لازم نيست صحّت عمل با علم يا حجّت شرعى ثابت شود ؛ بلكه احتمال صحّت نيز كافى است . مسألهء 159 ) ذمّهء نايب در سالى كه مىخواهد حجّ نيابتى بجا آورد نبايد مشغول به حجّ باشد ؛ اعمّ از آن كه در همان سال مستطيع شده باشد ، يا حجّ از قبل بر او مستقرّ باشد . مسألهء 160 ) كسى كه خود استطاعت مالى ندارد و براى انجام حجّ نيابتى در سال معيّنى اجير شود ، هرگاه در همان سال از نظر مالى مستطيع شود ، بايد براى خودش حجّ بجا آورد و عقد اجاره باطل است ؛ مگر اين كه استطاعت به وسيلهء اجير شدن حاصل شود كه در اين صورت بايد ابتدا حجّ نيابتى را بجا آورد و اگر استطاعتش تا سال آينده باقى بماند ، حجّ خود را در سال آينده بجا آورد . مسألهء 161 ) اگر كسى به ديگرى وصيّت كند كه براى او حجّ واجب يا مستحبّ بجا آورد و وصىّ در هنگام قبول وصيّت مستطيع نباشد ولى بعداً مستطيع شود بايد حجّت‌الاسلام خود را بجا آورد و انجام حجّ نيابتى باطل است . مسألهء 162 ) كسى كه از نظر مالى مستطيع شده ، ولى فيش رفتن به حجّ را ندارد و بدون فيش هم امكان رفتن به حجّ براى او وجود ندارد ، مىتواند اجير كسى شود كه فيش دارد و براى او حجّ نيابتى بجا بياورد ؛ چه سال اوّل استطاعت او باشد و چه حجّ از قبل بر او