حجّت‌الاسلام نمىكند و چنانچه در آينده شرايط حجّ را دارا گردد ، بايد حجّ بجا آورد . مسألهء 6 ) اگر كسى پس از عمرهء تمتّع ديوانه شود ، تكليفى ندارد و لازم نيست او را براى اعمال حجّ ، مُحرم كنند . شرط سوّم : حرّيت و آزاد بودن ؛ بنابراين بر غلام و كنيز زرخريد كه در دوران گذشته وجود داشته ، حتّى اگر ديگر شرايط را دارا باشند ، حجّ واجب نيست . شرط چهارم : استطاعت ؛ مقصود از استطاعت آن است كه : 1 - از نظر مالى هزينهء رفت و برگشت و هزينهء افراد تحت تكفّل خود را تا هنگام برگشتن از حجّ داشته باشد . 2 - توانايى بدنى لازم را براى سفر و انجام اعمال حجّ داشته باشد . 3 - راهِ رفتن به حجّ باز باشد و چنانچه موانعى وجود داشته باشد ، بتواند آنها را بر طرف نمايد . 4 - زمان لازم براى رسيدن به مكّه و انجام اعمال در وقت معيّن را داشته باشد . 5 - انجام حجّ ، سبب اختلال در وضع مالى او و خانواده‌اش حتّى پس از انجام حجّ نشود ، كه در اصطلاح اين شرط را « رجوع به كفايت » مىنامند .