الف - حجّ واجب يا حجّت‌الاسلام مقصود از حجّت‌الاسلام حجّى است كه در آيين اسلام بر هر مكلّفى كه مستطيع باشد واجب شده ؛ اين حجّ در تمام مدّت عمر تنها يك بار واجب مىشود . وجوب حجّ پس از تحقّق شرايط آن فورى است ؛ يعنى بايد آن را در سال اوّل بجا آورد و در صورت تأخير در سال بعد . حجّت‌الاسلام داراى سه قسم است : حجّ تمتّع ، حجّ افراد و حجّ قِران . حجّ تمتّع وظيفهء كسانى است كه چهل و هشت ميل يعنى شانزده فرسنگ « 1 » يا بيشتر از مكّهء معظّمه دور باشند . حجّ تمتّع در واقع داراى دو بخش است : « عمرهء تمتّع » و « حجّ تمتّع » . چون در فاصلهء ميان اين دو بخش ، محرّمات احرام بر حاجى حلال مىشود و مىتواند از آنها بهره‌مند گردد ، آن را حجّ تمتّع ناميده‌اند . شايد هم از آن رو آن را تمتّع ناميده‌اند كه حاجى قبل از تقرّب جستن به خداوند از طريق انجام حجّ ، ابتدا با بجاى آوردن عمره و بهره‌مند شدن از آن ، به خداوند تقرّب مىجويد . اعمال عمرهء تمتّع عبارت است از : 1 - احرام . 2 - طواف كعبه .

--> ( 1 ) - با توجّه به اين كه هر فرسنگ شرعى ، مقدارى كمتر از شش كيلومتر است ، شانزده فرسنگ تقريباً معادل با 90 كيلو متر است