عادت ديده كمتر از سه روز نباشد ، بايد آن را حيض قرار دهد و در بقيه به مقدارى كه به اندازهء باقى ماندهء عدد عادت او تكميل شود ، بين تروك حيض و اعمال مستحاضه جمع كند و مابقى آن را تا آخرِ خون ، استحاضه قرار دهد و چنانچه خونى كه در ايام عادت ديده كمتر از سه روز باشد ، تمام خون را استحاضه قرار دهد ؛ اگر خونى كه بعد از عادت ديده داراى صفات حيض باشد و مجموع خونى كه ديده از ده روز بيشتر نشود ، همه حيض است و اگر بيشتر شود ، بايد روزهايى كه در عادت خون ديده با چند روز بعد از آن را كه روى هم به اندازهء روزهاى عادت او مىشود ، حيض و بقيّه را استحاضه قرار دهد . « مسألهء 454 » اگر زنى كه عادت وقتيّه و عدديّه دارد در وقت عادت خود خون ببيند ، ولى شمارهء روزهاى آن كمتر يا بيشتر از روزهاى عادت او باشد و بعد از پاك شدن ، دوباره به شمارهء روزهاى عادتى كه داشته خون ببيند ، بايد خون اول را حيض قرار دهد ، حتى اگر تعداد روزهاى آن بيشتر از تعداد روزهاى عادت او باشد ، به شرط آن كه خون در روزهايى كه بيشتر از ايام عادت اوست ، داراى صفات حيض باشد و گرنه خون در آن روزها استحاضه محسوب مىشود و خون دوم نيز چنانچه با خون اول به اندازهء ده روز يا بيشتر فاصله داشته باشد و داراى صفات حيض باشد ، حيض است و اگر داراى صفات حيض نباشد ، استحاضه محسوب مىشود و اگر با خون اول كمتر از ده روز فاصله داشته باشد و مجموع روزهايى كه خون ديده و روزهايى كه در وسط پاك بوده كمتر از ده روز باشد ، چنانچه خون دوم داراى صفات حيض باشد ، بايد مجموع خون‌هايى را كه ديده به همراه روزهايى كه در وسط پاك بوده ، حيض قرار دهد و چنانچه خون دوم داراى صفات حيض نباشد ، استحاضه است ؛ و اگر مجموع روزهايى كه خون ديده و روزهايى كه در وسط پاك بوده ، بيشتر از ده روز باشد ، بايد طبق مسألهء شمارهء 462 عمل نمايد . « مسألهء 455 » اگر زنى كه عادت وقتيّه دارد در وقت عادت يا دو سه روز جلوتر خون ببيند - به گونه‌اى كه بگويند حيض را جلو انداخته - اگرچه آن خون نشانه‌هاى حيض را نداشته باشد ، بايد به مجرد ديدن خون به احكامى كه براى زن حائض گفته شد ، عمل كند و چنانچه بعد بفهمد حيض نبوده ( مثل اين كه پيش از سه روز پاك شود ) بايد