احكام غسل « مسألهء 384 » براى انجام غسل ارتماسى بايد تمام بدن پاك باشد ، ولى در صورتى كه غسل ارتماسى را در آب جارى يا كُر انجام دهد و تطهير موضع با يك بار شستن حاصل شود ، يك مرتبه شستن براى تطهير بدن و غسل كافى است ، اما در غسل ترتيبى پاك بودن تمام بدن لازم نيست و اگر تمام بدن نجس باشد و هر قسمتى را پيش از غسل دادن آن قسمت آب بكشد ، كافى است . « مسألهء 385 » اگر در غسل اندكى از بدن نَشُسته باقى بماند ، غسل صحيح نيست ولى شستن جاهايى از بدن ، مانند داخل گوش و بينى كه ديده نمىشوند يا ديده مىشوند ولى جزء باطن محسوب مىشوند ، واجب نيست . « مسألهء 386 » بنابر احتياط واجب بايد جايى از بدن را كه شك دارد از ظاهر بدن است يا از باطن آن ، بشويد . « مسألهء 387 » اگر سوراخ جاى گوشواره و مانند آن به قدرى گشاد باشد كه داخل آن ديده شود ، بايد آن را شست و اگر ديده نشود و از ظاهر حساب نشود ، شستن داخل آن لازم نيست . « مسألهء 388 » چيزى را كه مانع از رسيدن آب به بدن است ، بايد بر طرف كند و اگر پيش از آن كه اطمينان حاصل كند كه مانع بر طرف شده غسل نمايد ، غسل او صحيح نيست . « مسألهء 389 » اگر هنگام غسل شك كند چيزى كه مانع از رسيدن آب است در بدن او هست يا نه ، چنانچه شك او منشأ عقلايى داشته باشد ، بايد بررسى كند تا مطمئن شود كه مانعى نيست . « مسألهء 390 » در غسل بايد موهاى كوتاهى را كه جزء بدن حساب مىشوند ، بشويد و بنابر احتياط شستن موهاى بلند نيز لازم مىباشد . « مسألهء 391 » تمام شرطهايى كه براى صحيح بودن وضو گفته شد ( مثل پاك بودن آب و غصبى نبودن آن ) در صحيح بودن غسل نيز شرط مىباشند ، ولى در غسل لازم