ساكن آن جاها نيستند ، با آب آنها وضو بگيرند و وضو گرفتن آنان نشانهء رضايت صاحبان آن محل باشد . « مسألهء 295 » وضو گرفتن در نهرهاى بزرگ اگرچه انسان نداند كه صاحبان آنها راضى هستند يا نه ، اشكال ندارد ؛ ولى اگر صاحبان آنها از وضو گرفتن نهى كنند ، احتياط واجب آن است كه با آب آنها وضو نگيرد . « مسألهء 296 » اگر فراموش كند آب غصبى است و با آن وضو بگيرد ، وضوى او صحيح است . * شرط چهارم : ظرف آب وضو مباح باشد . * شرط پنجم : ظرف آب وضو طلا و نقره نباشد . « مسألهء 297 » اگر آب در ظرف غصبى باشد و غير از آن ، آب ديگرى براى وضو نداشته باشد ، بايد تيمّم كند و چنانچه با آن آب وضو بگيرد ، وضوى او باطل است ؛ ولى اگر بتواند آب را در ظرف مباح خالى كند و بعد از آب آن ظرف وضو بگيرد ، وضوى او صحيح است بلكه اگر آب متعلّق به خود او باشد ، بايد اين كار را انجام دهد و سپس با آن آب وضو بگيرد و اگر آب مباح ديگرى در اختيار داشته باشد ، چنانچه در آن ظرف غصبى وضوى ارتماسى بگيرد و يا با آن ظرف آب به صورت و دستها بريزد ، وضوى او باطل است ، ولى اگر با كف دست ، آب از آن ظرف بردارد و به صورت و دستها بريزد ، وضوى او صحيح است ، اگرچه از جهت تصرّف در ظرف غصبى ، مرتكب فعل حرام شده است . « مسألهء 298 » اگر آب در ظرف طلا يا نقره باشد و غير از آن آب ديگرى براى وضو نداشته باشد ، چنانچه ظرف ديگرى كه از طلا و نقره نباشد ، در اختيار داشته باشد ، بايد آب را در آن ظرف ريخته و با آن وضو بگيرد و چنانچه ظرف ديگرى در اختيار نداشته باشد ، بايد تيمّم كند و چنانچه با آب آن ظرف وضو بگيرد ، وضويش صحيح نيست و اگر غير از آبى كه در ظرف طلا يا نقره است ، آب ديگرى در اختيار داشته باشد ، چنانچه در آن ظرف طلا يا نقره وضوى ارتماسى بگيرد و يا با آن ظرف آب به صورت و دستها بريزد ، وضوى او باطل است ، ولى اگر با كف دست ، آب از آن ظرف بردارد و به