9 - بر طرف شدن عين نجاست « مسألهء 211 » اگر بدن حيوان با عين نجس - مثل خون - يا متنجس - مثل آب نجس - آلوده شود ، چنانچه آنها بر طرف شوند ، بدن آن حيوان نيز پاك مىشود . « مسألهء 212 » اگر باطن بدن انسان مانند داخل دهان و بينى با عين نجاست و يا چيز متنجس آلوده شود ، بر طرف كردن آن چيز نجس يا متنجّس كافى است و آب كشيدن باطن بدن لازم نيست ؛ ولى چنانچه قسمتى از آنها كه معمولًا ديده مىشود ، آلوده شده باشد ، بنابر احتياط واجب بايد پس از بر طرف كردن آن چيز نجس يا متنجّس آن قسمت آب كشيده شود . « مسألهء 213 » اگر چيزى مانند انگشتان دست ، دندان مصنوعى ، موادى كه دندان را با آن پر مىكنند ، باقى ماندهء غذا و يا هر جسم خارجى ديگر ، در باطن بدن ( مانند داخل دهان يا بينى ) با نجاست تماس پيدا كند ، چنانچه برخورد با نجاست در قسمت‌هايى از باطن باشد كه معمولًا ديده مىشود ، بنابر احتياط واجب بايد آن را آب كشيد و چنانچه در قسمت‌هايى باشد كه معمولًا ديده نمىشود - مانند انتهاى دهان - در صورتى كه عين نجاست در آن جسم خارجى نباشد ، آب كشيدن آن لازم نيست . « مسألهء 214 » اگر جايى كه انسان نمىداند ظاهر بدن است يا باطن آن با نجاست تماس پيدا كند ، بنابر احتياط واجب بايد آن را آب بكشد ؛ ولى اگر نداند قسمتى كه جزء باطن بدن است ، از قسمت‌هايى است كه معمولًا ديده نمىشود يا نه ، آب كشيدن آن لازم نيست . « مسألهء 215 » اگر گرد و خاك نجس به لباس ، فرش و مانند آن بنشيند ، چنانچه هر دو خشك باشند نجس نمىشوند و بر طرف كردن گرد و خاك كافى است و شستن لازم نيست ؛ ولى اگر گرد و خاك يا لباس ، فرش و مانند آن مرطوب باشد ، بايد محل نشستن گرد و خاك را آب بكشند . 10 - اسْتِبْراء حيوان نجاستخوار « مسألهء 216 » ادرار و مدفوع حيوانى كه به خوردن مدفوع انسان عادت كرده نجس