پاك مىشود . « مسألهء 175 » اگر از شكر آب شدهء نجس ، قند يا نبات بسازند و در آب كُر يا جارى بگذارند ، پاك نمىشود . 2 - زمين « مسألهء 176 » كف پا و تهِ كفش نجس با راه رفتن يا ماليدن آن بر روى زمين ، با پنج شرط پاك مىشود : اوّل : زمين پاك باشد . دوم : خشك باشد ، ولى چنانچه رطوبت كمى داشته باشد كه سرايت نكند ، اشكال ندارد . سوم : اگر عين نجس - مثل خون و ادرار - يا چيز متنجس - مثل گِلى كه نجس شده - در كف پا و زير كفش باشد ، به واسطهء راه رفتن يا ماليدن پا به زمين و يا عامل ديگرى بر طرف شود . چهارم : زمين بايد خاك ، سنگ ، آجر فرش و مانند آنها باشد ، و با راه رفتن روى فرش و حصير ، كف پا و زير كفشِ نجس پاك نمىشود ، ولى با راه رفتن روى سبزه پاك مىشود . پنجم : نجاست كف پا يا كفش از زمين به پا يا كفش سرايت كرده باشد ، هرچند با غير راه رفتن حاصل شده باشد . « مسألهء 177 » كف پا و زير كفشِ نجس به واسطهء راه رفتن روى آسفالت پاك مىشود ؛ ولى با راه رفتن روى زمينى كه با چوب فرش شده است ، پاك شدن آن محلّ اشكال است . « مسألهء 178 » براى پاك شدن كف پا و زير كفش ، بهتر است پانزده ذراع يا بيشتر راه بروند ، اگرچه با كمتر از پانزده ذراع يا با ماليدن پا به زمين نيز نجاست بر طرف شود . « مسألهء 179 » لازم نيست كف پا و زير كفشِ نجس ، تر باشد ، بلكه اگر خشك نيز باشد با راه رفتن پاك مىشود . « مسألهء 180 » هنگامى كه كف پا يا زير كفش نجس با راه رفتن پاك شد ، مقدارى از اطراف آن نيز كه معمولًا با گِل آلوده مىشود ، اگر به زمين برسد يا خاك به آن اطراف برسد ، پاك مىگردد . « مسألهء 181 » كسى كه با دست و زانو راه مىرود ، اگر كف دست يا زانوى او نجس