پاك است . « مسألهء 162 » اگر بعد از آب كشيدن لباس و مانند آن خوردهء گِل يا اشنان يا پودر و صابون لباسشويى در آن ديده شود ، در صورتى كه بدانند كه خوردهء گِل يا اشنان يا پودر و صابون با آب شسته شده ، پاك است ولى اگر آب نجس به باطن گِل يا اشنان يا پودر و صابون رسيده باشد ، ظاهر گِل و اشنان يا پودر و صابون پاك و باطن آنها نجس است . « مسألهء 163 » هر چيز نجس تا عين نجاست را از آن بر طرف نكنند پاك نمىشود ، ولى اگر بو يا رنگ نجاست در آن مانده باشد اشكال ندارد . پس اگر خون را از لباس بر طرف كنند و لباس را آب بكشند و رنگ خون در آن بماند ، پاك مىباشد ، اما چنانچه به واسطهء بو يا رنگ ، احتمال عرفى داده شود كه ذرّه‌هاى نجاست در آن چيز باقى مانده ، آن چيز پاك نيست . « مسألهء 164 » اگر نجاست بدن را در آب كُر يا جارى بر طرف كنند ، بدن پاك مىشود و بيرون آمدن و دوباره در آب فرو رفتن لازم نيست . « مسألهء 165 » اگر آب را در دهان بگردانند و آن را به تمام غذاى نجسى كه بين دندانها مانده برسانند ، آن غذا پاك مىشود . « مسألهء 166 » اگر موى سر و صورت زياد باشد و آن را با آب قليل آب بكشند ، پاك مىشود و فشار دادن لازم نيست . « مسألهء 167 » اگر جايى از بدن يا لباس را با آب قليل آب بكشند ، اطراف آنجا كه متصل به آن است و معمولًا هنگام آب كشيدن آب به آن جا مىرسد ، چنانچه آبى كه براى پاك شدن محل نجس مىريزند به آن اطراف جارى شود ، با پاك شدن جاى نجس آنجا نيز پاك مىشود . همچنين اگر چيز پاكى را كنار چيز نجس بگذارند و روى هر دو آب بريزند ، هر دو پاك مىشوند . پس اگر براى آب كشيدن يك انگشت نجس ، روى همه انگشتان آب بريزند ، بعد از پاك شدن انگشت نجس ، تمام انگشتان پاك مىشوند . « مسألهء 168 » گوشت و دنبه‌اى كه نجس شده‌اند و همچنين بدن يا لباسى كه چربىِ كمى دارند و آن چربى از رسيدن آب به آنها جلوگيرى نمىكند ، مثل چيزهاى ديگر آب