كشيدم ، بنابر احتياط دوباره بايد آن را آب كشيد و اگر بگويد چيزى كه در دست اوست نجس است ، احتياط آن است كه از آن اجتناب كنند . « مسألهء 133 » نجس كردن خط و ورق قرآن و زمين ، بنا و فرش مسجد ، حرام است و اگر نجس شوند بايد فوراً آنها را پاك كنند و نجس كردن حرم پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم و امامان عليهم السلام حرام است و اگر نجس شوند ، چنانچه جزئى از مسجد باشند و يا بىاحترامى محسوب شود بايد فوراً تطهير شوند و چنانچه بىاحترامى نيز نباشد احتياط آن است كه آن را پاك كنند . « مسألهء 134 » اگر جلد قرآن نجس شود ، در صورتى كه بىاحترامى به قرآن باشد ، بايد آن را آب بكشند . « مسألهء 135 » گذاشتن قرآن روى عين نجس - مانند خون و مردار - اگرچه آن عين نجس خشك باشد ، حرام است و برداشتن قرآن از روى آن واجب مىباشد . « مسألهء 136 » نوشتن قرآن با مُركب نجس - اگرچه يك حرف آن باشد - حرام است و اگر نوشته شود ، بايد به واسطه تراشيدن و مانند آن ، كارى كنند كه نوشته از بين برود . « مسألهء 137 » احتياط واجب آن است كه از دادن قرآن به كافر خوددارى كنند و اگر قرآن در دست اوست ، در صورت امكان از او بگيرند . « مسألهء 138 » دادن قرآن به دست كفار و اهل كتاب به اميد هدايت آنان و به منظور مطالعه و بررسى و درك آيات آن ، در صورتى كه در معرض نجس شدن و هتك و اهانت نباشد و واقعاً بخواهند از آن استفاده كنند ، مانعى ندارد . « مسألهء 139 » اگر ورق قرآن يا چيزى كه احترام آن لازم است - مثل كاغذى كه اسم خدا يا پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم يا امام عليه السلام بر آن نوشته شده - در محل نجسى چون مستراح بيفتد ، بيرون آوردن و آب كشيدن آن ، اگرچه خرج داشته باشد ، واجب است ، و اگر بيرون آوردن آن ممكن نباشد ، بايد به آن مستراح نروند تا يقين كنند آن ورق پوسيده است ؛ و نيز اگر تربتى كه از قبر پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم يا ائمه عليهم السلام است در مستراح بيفتد و بيرون آوردن آن ممكن نباشد ، بايد تا وقتى كه يقين نكرده‌اند آن تربت به كلى از بين رفته ، به آن مستراح نروند .