« مسألهء 119 » اگر شيره يا روغن و مانند آن روان باشد ، به محض اين كه يك نقطه از آن نجس شد ، تمام آن نجس مىشود ولى اگر روان نباشد ، فقط نقطه‌اى كه نجاست به آن رسيده نجس مىشود . « مسألهء 120 » اگر مگس يا حيوانى مانند آن روى چيز نجسى كه تر است بنشيند و بعد روى چيز پاكى كه آن نيز تر است بنشيند ، چنانچه انسان بداند نجاست همراه آن حيوان بوده ، چيز پاك نجس مىشود و اگر نداند ، پاك است . « مسألهء 121 » اگر جايى از بدن كه عرق دارد نجس شود و عرق ازآنجا به جاى ديگر برود ، هر جا كه عرق به آن برسد نجس مىشود . و اگر عرق به جاى ديگر نرود ، جاهاى ديگر بدن پاك است . « مسألهء 122 » اخلاطى كه از بينى يا گلو مىآيد ، اگر خون داشته باشد ، جايى كه خون دارد نجس و بقيهء آن پاك است ؛ پس اگر به بيرون دهان يا بينى برسد ، مقدارى كه انسان يقين دارد جاى نجس اخلاط به آن رسيده نجس است ، و محلى كه شك دارد جاى نجس به آن رسيده يا نه ، پاك مىباشد . « مسألهء 123 » اگر آفتابه‌اى را كه زير آن سوراخ است روى زمين نجس بگذارند ، چنانچه آب به گونه‌اى زير آن جمع گردد كه با آب آفتابه يكى حساب شود و آب با فشار از آفتابه خارج نشود ، آب آفتابه نجس مىشود ، ولى اگر آبى كه از زير آفتابه خارج مىشود در زمين فرو رود يا جارى شود به نحوى كه با آب داخل آن يكى حساب نشود يا آب با فشار از آفتابه خارج شود ، آب آفتابه نجس نمىشود . « مسألهء 124 » اگر چيزى داخل بدن شود و به نجاست برسد ، در صورتى كه بعد از بيرون آمدن آلوده به نجاست نباشد پاك است ، پس اگر اسباب اماله يا آب آن در مخرج مدفوع وارد شود يا سوزن و چاقو و مانند اينها در بدن فرو رود و بعد از بيرون آمدن به نجاست آلوده نباشد ، نجس نيست . « مسألهء 125 » اگر آب دهان و بينى در داخل دهان يا بينى به خون برسد و بعد از خارج شدن به خون آلوده نباشد پاك است .