سرچشمه هاى اصيل وحى و نبوت و امامت متصل باشند و از اين رهگذر بتوانند هميشه خود را از زلال كلام الهى و معصومين عليهم السلام سيراب نمايند و از وادى حيرت و ضلالت نجات يايند . به راستى نقش ارزشمند و بلند عالمان راستين و فقيهان وارسته در حفظ كيان اسلام و بخصوص مكتب الهى و نورانى اهل بيت عصمت و طهارت عليهم السلام بر كسى پوشيده نيست و نمى توان نقش آنان را در حفظ ايمان توده هاى مردم انكار نمود . مگر در زمان پر خطر محروميت انسانها از فيض حضور سراسر بركت معصومان عليهم السلام كسى جز بزرگان دين قادر است كه بار اين مسئوليت پر مشقت را تحمل نمايد و بسان سايهء آن بزرگواران ، عهده دار رهبرى اسنانها به سوى روشنايى و راه حق و حقيقت شود ، حاشا وكلا . در همين راستاست كه مردم هميشه مسائل و مشكلات اعتقادى ، اخلاقى و عملى خود را به صورت سؤالات گوناگون با راهبران دينى خود در ميان مى گذاشته اند تا بتوانند از اين رهگذر ، جادهء هدايت را كه هر لحظه امكان انحراف از آن وجود دارد ، به سلامت طى كنند و به سر منزل مقصود نايل آيند . همان هدفى كه خداوند متعال انسان ها را براى آن خلق نموده است . به خاطر همين يناز اساسى است كه مى بينيم انسان ها همواره به دنبال پناهگاهى مطمئن بوده اند و اين پناهگاه را جز عالمان حقيقى و خداياور نمى يافتند . از عرصه هايى كه از دير هنگام سؤالات فراوانى در آن زمينه از عالمان و فقيهان مى شده ، پرسش هاى مربوط به امور عملى زندگى و به عبارت ديگر سؤال از احكام عملى دين در عرصه هاى مختلف زندگى ، همچون رابطهء انسان با خدا ، رابطهء انسان با خود و رابطهء انسان ها با يكديگر است و پاسخ هايى كه به اين سؤالات از سوى عالمان دينى داده شده ، سلسله كتاب ها و رساله هاى ارزشمندى را به وجود آورده