سائل گفت : بعضى از عراقىها مىگويند : مقصود رسول خدا صلى الله عليه و آله قدحى است كه مست‌كننده باشد ؟ امام عليه السلام فرمود : هرچه زياد آن مست‌كننده باشد ، اندكش نيز حرام است . سائل گفت : آيا مىتوانم حالت مسكريّت و خمريّتش را با آب بشكنم ؟ - يعنى آن را با آب مخلوط كنم تا حالت اسكارش از بين برود ؛ آيا جايز است ؟ - امام عليه السلام فرمود : آب چه كاره است كه حرام را حلال كند ، چه اثرى مىتواند داشته باشد ؟ از خدا بترس و آن را نياشام . از اين روايت استفاده مىشود در جايى كه خمر با آب مخلوط گردد ، حرمتى كه باقى مىماند به واسطه‌ى نجاست نيست . اين عبارت به مسأله‌ى نجاست ربطى ندارد . عنوانش اين است كه آب نمىتواند حرام خدا را حلال كند . به عبارت ديگر ، اگر حرمت را معلول نجاست بدانيم ، قبل از امتزاج و بعد از آن نجاست هست ؛ ليكن حضرت در روايت ، حرمت را به خمر مستند كرده و مىگويد : آب نمىتواند نقشى در حلّيت داشته باشد . شايد امام راحل رحمه الله به اين روايت توجّه نكرده‌اند . نظر برگزيده و دليل قول مشهور از روايت اسحاق بن عمّار - « قال : سألت أبا عبداللَّه عليه السلام عن رجل شرب حسوة خمر ، قال : يجلد ثمانين جلدة ، قليلها وكثيرها حرام » « 1 » - استفاده مىشود بر شرب مقدار بسيار كمى از خمر هشتاد تازيانه است . آن‌گاه فرمود : كم و زيادش حرام است . - در اين موثّقه ، شرب خمر كم موجب حرمت و ترتّب حدّ دانسته شده است - در صحيحه‌ى عبدالرحمان بن حجّاج نيز امام عليه السلام فرمود : « إنّ ما أسكر كثيره فقليله حرام » ؛ « 2 » آيا مقصود فقط بيان حرمت مقدار كم است و كارى به حدّ ندارد ؟ به نظر مىرسد امام عليه السلام فقط در مقام بيان حرمت تكليفى نباشند ، بلكه حدّش نيز از روايت دانسته مىشود ؛ ذيل روايت كه مىگويد : « إتّق اللَّه ولا تشربه » « 3 » به قرينه‌ى صدر روايت ، فقط بيان حرمت نيست ؛ بلكه حدّ را نيز بيان مىكند .

--> ( 1 ) . وسائل الشيعة ، ج 18 ، ص 468 ، باب 3 از ابواب حدّ مسكر ، ح 7 . ( 2 ) . همان ، ج 17 ، ص 269 ، باب 17 از ابواب اشربه‌ى محرّمه ، ح 7 . ( 3 ) . همان .