داخل شد ؛ در حالى كه تمام فقهاى مدينه نزدش حاضر بودند و كاغذى مبنى بر شهادت عدّه‌اى به دشنام دادن مردى از وادى قرى در برابر حاكم بود . آن را به امام عليه السلام داده ، گفت : شهادت‌نامه‌ها را ملاحظه كن . امام عليه السلام فرمود : اوّل نظر فقها را بفهمم . والى از آنان پرسيد شما چه مىگوييد ؟ فقها گفتند : به نظر ما بايد تأديب شده ، او را بزنند و زندانى كنند . امام عليه السلام فرمود : اگر كسى يكى از اصحاب پيامبر صلى الله عليه و آله را دشنام داد ، حكمش چيست ؟ گفتند : همين حكم را دارد . امام عليه السلام فرمود : پس فرقى بين پيامبر و اصحابش نيست ؟ والى گفت : قول اين گروه را رها كن . اگر مىخواستم به حرفشان توجّه كنم ، دنبال شما نمىفرستادم ؛ نظر خودت را بفرما . پدرم امام صادق عليه السلام فرمود : رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : مردم درباره‌ى من يكسان‌اند - « اسوة » به معناى تساوى است ؛ « اسوه‌ى حسنه » يعنى شما بايد مساوى با رسول خدا صلى الله عليه و آله باشيد - هر كسى شنيد مرا دشنام مىدهند و سبّ و شتم مىكنند ، بر او واجب است دشنام‌دهنده را بكشد ؛ و لازم نيست مسأله را به حاكم ارجاع دهد ؛ و اگر به حاكم نيز مراجعه شد ، بر او واجب است دشنام‌دهنده را بكشد . زياد بن عبيداللَّه گفت : مرد دشنام دهنده را ببريد و به حكم امام صادق عليه السلام بكشيد . و عن عليّ بن إبراهيم ، عن أبيه ، عن حمّاد بن عيسى ، عن ربعي بن عبداللَّه ، عن محمّد بن مسلم عن أبي جعفر عليه السلام قال : إنّ رجلًا من هذيل كان يسبّ رسول اللَّه صلى الله عليه و آله فبلغ ذلك النّبيّ صلى الله عليه و آله ، فقال : من لهذا ؟ فقام رجلان من الأنصار فقالا : نحن يا رسول اللَّه ، فانطلقا حتّى أتيا عربة فسألا عنه فإذا هو يتلقّى غنمه ، فقال : من أنتما و ما اسمكما ؟ فقالا له : أنت فلان بن فلان ؟ قال : نعم ، فنزلا فضربا عنقه . قال محمّد بن مسلم : فقلت لأبي جعفر عليه السلام : أرأيت لو أنّ رجلًا الآن سبّ النبي صلى الله عليه و آله أيقتل ؟ قال : إن لم تخف على نفسك فاقتله . « 1 » فقه الحديث : امام باقر عليه السلام فرمود : مردى از قبيله‌ى هذيل پى در پى پيامبر صلى الله عليه و آله را دشنام

--> ( 1 ) . وسائل الشيعة ، ج 18 ، ص 460 ، باب 25 از ابواب حدّ قذف ، ح 3 .