اكبر ترابى شهرضايى

214

آئين كيفرى اسلام (فارسى)

گرفت ، موضوع ديه خود به خود منتفى مىگردد . به روايت اين مسأله در گذشته اشاره كرديم . امام باقر و امام صادق عليهما السلام فرمودند : گروهى نزد امير مؤمنان عليه السلام آمدند تا مسأله‌ى مساحقه‌ى زنى كه شوهرش با او نزديكى كرده بود را با باكره‌اى مطرح كنند و حكم آن زن و باكره‌اى كه در اثر مساحقه آبستن شده بود ، بپرسند . آنان به امام مجتبى عليه السلام برخورد كرده ، مطلب را با او در ميان گذاشتند . آن حضرت فرمود : مهر جاريه‌ى باكره به عهده‌ى زن شوهردار است ؛ زيرا ، فرزند از او خارج نمىشود مگر آن كه بكارتش را از دست مىدهد ؛ زن محصنه را رجم مىكنند ، و انتظار مىكشند تا جاريه وضع حمل كند ؛ فرزند را به صاحب نطفه مىدهند و جاريه را حدّ مىزنند . « 1 »

--> ( 1 ) . وسائل الشيعة ، ج 18 ، ص 426 ، باب 3 از ابواب حدّ سحق ، ح 1 و 3 .