شَهِدُواْ فَأَمْسِكُوهُنَّ فِى الْبُيُوتِ حَتَّى يَتَوَفَّلهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ يَجْعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبِيلًا . « 1 » « زنانى از شما كه مرتكب فاحشه شده‌اند ، چهار شاهد بر آنان بگيريد - « اربعة منكم » عدد را مؤنّث آورده « ذكّر أنِّث به عكس ما اشتهرا ؛ براى تمييز مذكّر عدد را مؤنّث بياور » ؛ پس تمييز اين عدد مذكّر خواهد بود ؛ ضمير « منكم » نيز مذكر استعمال شده است . لذا ، معناى اين قسمت از آيه چهار شاهد مرد مىشود . - آيا مراد از فاحشه فقط عنوان زناست يا معناى مطلقى دارد ؛ يعنى طبيعت فاحشه ؟ در صورت دوّم ، همان‌گونه كه شامل زنا مىشود ، مساحقه را نيز دربرمىگيرد ؛ به خصوص با آن تعبيرات غليظ و شديدى كه در روايات مساحقه درباره‌ى عذابش ديده مىشود ؛ لذا ، مساحقه نيز يكى از مصاديق فحشا مىشود ؛ و دليلى بر اخراجش از تحت اين عنوان نداريم . بنابراين ، معناى آيه چنين است : زنانى كه مرتكب فحشا مىشوند ، هر فحشايى ، زنا يا مساحقه - مساحقه فاحشه‌ى كوچكى نسبت به زنا نيست ؛ بلكه به يك معنا ، عذابش بيشتر از عذاب زنا است ؛ زيرا ، يك نوع انحراف جنسى از زنان محسوب مىگردد همان‌طور كه لواط انحراف جنسى مردان است . - به چهار شاهد در اثبات آن نياز داريم ، در مورد زنا دليل پيدا كرديم كه با شهادت زنان همراه با شهادت مردان زنا اثبات مىشود ؛ ولى در باب مساحقه دليلى بر انضمام نداريم . پس ، آيه اثبات مىكند بايد چهار مرد شهادت به مساحقه بدهند تا ثابت گردد . آيه‌ى دوّم : وَ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَنتِ ثُمَّ لَمْ يَأْتُواْ بِأَرْبَعَةِ شُهَدَآءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمنِينَ جَلْدَةً وَ لَاتَقْبَلُواْ لَهُمْ شَهدَةً أَبَدًا وَ أُوْللِكَ هُمُ الْفسِقُونَ . « 2 » « كسانى كه زنان عفيف را رمى مىكند و چهار شاهد ندارند - « اربعة شهدا » بيانگر لزوم شهادت چهار مرد است - بر آنان هشتاد تازيانه بزنيد و شهادتشان را نپذيريد ؛ آنان فاسق هستند » . اطلاق كلام خدا وَالَّذِينَ يَرْمُونَ . . . بر مطلب ما دلالت دارد ؛ زيرا ، در آيه مقيّد نشده كه رمى به زنا نباشد ؛ رمى به مساحقه نيز قذف است ، همان‌گونه كه رمى به لواط قذف محسوب مىگردد . به دلالت اين آيه ، رمى به مساحقه نيز قذف است و اقتضا دارد اگر چهار شاهد مرد بياورد ، مساحقه ثابت مىشود و با ثبوتش حدّ قذف منتفى مىگردد .

--> ( 1 ) . سوره‌ى نساء ، 15 . ( 2 ) . سوره‌ى نور ، 4 .