لإمكانك إيّاه من نفسك بثقبك . « 1 » فقه الحديث : سند اين روايت به خاطر وجود محمّد بن سنان مورد اشكال است . امام صادق عليه السلام فرمود : زن و شوهرى را نزد امير مؤمنان عليه السلام آوردند . آن مرد با پسر اين زن - از شوهر سابق - لواط ايقابى كرده بود ، و بيّنه بر اين عمل شهادت داد . امام عليه السلام دستور داد با شمشير بر آن مرد زده ، او را كشتند ؛ به آن پسر نيز كمتر از حدّ ، تازيانه زده و فرمود : اگر بالغ بودى تو را مىكشتم ؛ زيرا ، خودت را براى اين عمل قبيح در اختيار آن مرد گذاشتى . هرچند اين روايت در مورد صغير وارد شده ، ولى مىتوان حكم مجنون را نيز از آن استفاده كرد ؛ زيرا ، امام عليه السلام فرمود : اگر تو را نكشتم به خاطر اين است كه مُدرك نبودى . مقصود از « مُدركيّت » همان بلوغ و مُكلّف بودن است نه تمييز داشتن ؛ از اين رو ، به اين روايت براى كسى كه قوّه‌ى تمييز ندارد ، نمىتوان استدلال كرد . بنابراين ، مفاد : « لو كنت مدركاً لقتلك » ، « لو كنت مكلّفاً لقتلتك » است ؛ پس ، حكم مجنون نيز از آن استفاده مىشود . فرق بين ديوانه و كودك مرحوم امام در عبارت تحريرالوسيله فرمود : اگر بالغى با كودكى لواط ايقابى كرد ، بالغ كشته و كودك تأديب مىشود ؛ نسبت به مجنون نيز فرمود : بالغِ عاقل كشته و مجنون اگر شعور و تمييزى داشته باشد ، حاكم به آن‌چه مصلحت مىداند ، وى را تعزير مىكند . مطرح كردن شعور و تمييز در مورد مجنون ، و عدم آن در مورد كودك ، به خاطر اين است كه اگر شخص ديوانه فاقد هر شعور و تمييزى باشد ، تعزير و تأديب براى او بىاثر است ؛ كودك نيز اگر به اندازه‌اى كوچك باشد كه فاقد تمييز باشد ، چه‌بسا لواط در حقّ او محقّق نگردد . فرع سوّم : لواط كودك با كودك روايت ابىبكر حضرمى « 2 » بر اين فرع نيز دلالت دارد . بنابراين ، در اين فرض ، فاعل و مفعول را بايد تأديب كرد و بر هيچ كدام حدّ جارى نمىشود . كلام امام عليه السلام « لو كنت مدركاً

--> ( 1 ) . وسائل الشيعة ، ج 18 ، ص 418 ، باب 2 از ابواب حدّ لواط ، ح 1 . ( 2 ) . همان .