است « 1 » ؛ همچنين از ميان علماى اماميه ، اوّلين فقيهى كه به اين روايت تمسّك كرده ، شيخ الطائفه ، طوسى رحمه الله است . « 2 » بررسى سندى حديث على اليد روايت به اين صورت در كتاب‌ها آمده است : « قتادة عن الحسن عن سمرة بن جندب ، قال النبي صلى الله عليه و آله : « على اليد ما أخذت حتّى تؤدّي » يا « . . . حتّى تؤدّيه » . هر سه نفرى كه در سند اين حديث وجود دارند ، از نظر خود اهل سنت شديداً محل اشكال هستند تا چه رسد به اماميّه ؛ چرا كه « سمرة بن جندب » بنا بر آن‌چه كه در كتب فقها و محدّثان آمده ، مرد بسيار بدى بوده و از دشمنان سرسخت اهل‌بيت عليهم السلام به شمار مىرفته و اكاذيب زيادى در جهت مخدوش ساختن چهره‌هاى اسلامى جعل كرده است . وى حتى در برابر رسول اكرم صلى الله عليه و آله ايستاد و احترامى براى آن حضرت قائل نبود . ابن ابى الحديد در مورد وى مىنويسد : معاويه صد هزار درهم به سمره داد تا از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل كند آيه « وَمِنَ النَّاسِ مَن يَشْرِى نَفْسَهُ ابْتِغَآءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ وَاللَّهُ رَءُوفُ م بِالْعِبَادِ » « 3 » كه درباره‌ى حضرت امير المؤمنين على بن ابيطالب عليه السلام نازل شده ، مربوط به ابن ملجم مرادى است و آيه‌ى « وَمِنَ النَّاسِ مَن يُعْجِبُكَ قَوْلُه‌ُو فِى الْحَيَوةِ الدُّنْيَا وَيُشْهِدُ اللَّهَ عَلَى مَا فِى قَلْبِهِ ى وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ » « 4 » در شأن على بن ابيطالب عليه السلام نازل شده است . وى ابتدا از

--> ( 1 ) . ميرزا حسين النورى الطبرسى ، مستدرك الوسائل ، ج 17 ، ص 88 ، كتاب الغصب ، باب اوّل ، ح 4 . ( 2 ) . محمّد بن حسن الطوسى ، الخلاف ، ج 3 ، ص 409 ، مسألة 22 . ( 3 ) . سوره بقره ، آيه 207 . ( 4 ) . همان ، آيه 204 .