مقدمه حمد و سپاس خداوندى را كه هستى از او معنا گرفت و درود بىپايان بر پيامبران الهى كه با شريعت‌شان عقل را يارى داده و به دستگيرى بشر پرداختند ؛ به‌ويژه بر خاتم رسولان محمّد بن عبداللَّه و خاندان گرامىاش عليهم السلام كه تكميل دين و تتميم نعمت هدايت به آنان محقّق شد . به اميد آن روز كه هدايتشان بر عرصه‌ى گيتى سايه گسترده و حكومت عدل جهانى مهدى « عجل اللَّه تعالى فرجه الشريف » كه موعود همه انبياست ، عالم را فرا گيرد . ميدان علم را گستره‌اى است بىپايان كه تلاش انديشمندان پيشين اگرچه به كمك آيندگان آمده ، ولى هرگز آنان را بىنياز نكرده است . و در اين ميان ، علم فقه از گستره خاصى برخوردار است ؛ زيرا ، هيچ واقعه و عملى از اعمال مربوط به بشر نيست مگر آن‌كه محكوم به حكمى از احكام الهى است و چه بسا پيشينيان از بيان حكم برخى از آن‌ها غفلت ورزيده ، و يا در بيان آن به خطا رفته ، و يا از وقايعى است كه پيشينه‌اى نداشته ؛ از اين رو ، بر عهده‌ى فقيهان هر عصر است كه افزون بر بررسى فتاواى گذشتگان ، احكام موضوعات مربوط به زمان خود را تبيين نمايند ؛ و در اين راستا ، آن‌چه به كار فقيه مىآيد ، بهره‌گيرى از اصول و كليّاتى است كه در دين مبين اسلام