قاعده تجاوز در موارد شكّ در حين عمل جارى مىشود ؛ و نظريّه مشهور را در فرق بين دو قاعده كه مورد قاعده تجاوز فقط شكّ در اصل وجود ، و مورد قاعده‌ى فراغ فقط شكّ در صحّت است را نپذيرفتيم . بنابراين ، نتيجه مىگيريم قاعده تجاوز براى شكّ در حين عمل به صورت مطلق جريان پيدا مىكند ؛ اعّم از اين كه شكّ در وجود باشد يا شكّ در صحّت . در اين صورت ، ديگر نيازى به بحث تنقيح مناط و اولويّت هم نداريم .