مقدّمه ناشر بسم اللَّه الرحمن الرحيم سپاس خداوندى را سزد كه انسان را آفريد و با چراغ عقل و شرع راه را بر او هموار كرد ، با ارسال فرستادگانش بر او منّت نهاد و يارىاش داد ؛ و با ارسال خاتم رسولان و جانشينى خاندانش كه درود بىپايان حق بر آنان باد ، دينش را كامل نموده و نعمتش را به پايان رساند . به اميد آن روز كه دگربار بر مستضعفين منّت نهاده ، دين خود را به صورت كامل‌در عرصه‌گيتى به‌نمايش درآورد وحكومت جهانى خليفه‌اش بر عالم سايه گستراند . درياى علم را گستره‌اى است كه كرانه‌اى برايش متصوّر نيست و ژرفاى آن را حدّى محدود نمىكند ؛ انديشه ديگران ما را از انديشيدن بىنياز نكرده و از دريافت‌هاى جديد مأيوس نمىدارد ؛ آيندگان با آن كه از ذخائر علوم پيشينيان بهره گرفته‌اند ، ولى گاه به نتايجى رسيده‌اند كه خود از ذخائر علوم براى نسل‌هاى آينده قرار گرفته است . از جمله دانش‌هايى كه پس از علم به مبدأ از اهميّت بيشترى برخوردار است ، علم فقه مىباشد ؛ و با توجّه به اين كه از يك سو ، هيچ عمل انسانى نيست مگر آن كه محكوم به يكى از احكام شرعى ، اعمّ از تكليفى يا وضعى است ؛ و از سوى ديگر ، هر روز با مسائل نوينى روبرو هستيم كه سابقه‌اى در كتاب‌هاى فقهى پيشينيان نداشته است . بايد به اين حقيقت اعتراف كرد كه فقه درياى بيكرانى است كه دسترسى به ساحل آن به راحتى ميسّر نيست .