« غاية المراد فى شرح نكت الارشاد » با تأييد « اجماع » « 1 » در اين باره ميفرمايند : « فإنّ أهل‌البيت ( ع ) أجمعوا على حرمانها من شىء ما و لم يخالف فى هذا من علماء الاماميّة . . . و قد اختلفت عنهم الروايات فى كمّيّة ذلك الشىء و فى كيفيّة الحرمان و بحسبها اختلفت أقوال الاماميّة ( ع ) » « 2 » بدرستى كه اهل بيت ( ع ) اجماع دارند بر اينكه زوجه از بعضِ ما ترك زوج حرمان دارد و در اين موضوع . . . هيچ كدام از علماى اماميّه مخالفتى ندارند ؛ البته روايات در كميّت و كيفيت حرمان ، اختلاف دارند ؛ منشأ اختلاف اقوال اماميّه ( ع ) نيز همين است . بنابراين ، همان‌طور كه از عبارات فوق بر مىآيد ، نزد علماى اماميّه ، در اصل اينكه زوجه « فىالجمله » از بعض ميراث زوج حرمان دارد ، اختلافى وجود ندارد ؛ امّا در اينكه زوجه از كدام يك از اموالِ زوج ، محروم است ، بحث و نزاع جريان دارد . تحرير نزاع دوم اختلاف ديگرى كهبين علماى اماميّه در مسئله « ارث زوجه » وجود دارد اين است كه كدامين زوجه از ميراث زوج محروم است ؟ به عبارت ديگر ، زوجه‌ى محرومكيست ؟ و يا « مَنْ تُحرَم » از زوجات چه كسى است ؟ از اين رو ، بعد از قبول « حرمان فى الجمله » ، در نزاع دوم ، اين سؤال به وجود مىآيد كه : - آيا مطلق زوجه از ارث محروم است ؟ بدين معنا كه فرزند دار بودن يا نبودن او از زوج ، در محروميّتش تأثيرى ندارد ؟ و يا اينكه : - آيا محروميّت زوجه از ارث ، صرفاً مخصوص زوجه‌اى است كه از زوج فرزند ندارد ؟ -

--> ( 1 ) . « اجماع » در لغت به معناى : 1 . عزم و قصد 2 . اتفاق ، متفق شدن ، آمده است و در اصطلاح اصولييّن به اتفاق خاصى گفته مىشود و به طور خلاصه ، اجماع ، اتفاق نظرى است كه دلالت بر رأى امام معصوم ( ع ) نمايد ، يعنى از اتفاق علماء و فقهايى به دست مىآيدكه رأى اجماع كنندگان در برگيرنده‌ى رأى معصوم ( ع ) باشد ؛ بديهى است حجيتاجماع نيز ، به كاشفيت آن ، از قول معصوم ( ع ) است . لازم به ذكر است اجماع ، دليل لُبّى است نه لفظى . ( 2 ) . ر . ك . به : غاية المراد فى شرح نكت الإرشاد ، شهيد ( رحمه الله ) اول ، ج 3 ص 583 .