نكتهء اول : تا اينجا با ذيل آيهء شريفه حرمت را براى مرد اثبات كرديم ، اما زن چطور ؟ آيا اين قسمت از آيه دلالت دارد كه بر زن نيز حرام است منى مرد اجنبى را در رحمش قرار دهد ؟ پاسخ آن است كه بر اساس قاعدهء اشتراك تكاليف بين زن و مرد ، اين قسمت آيه حكم زن را نيز مشخص مىكند ، بدين بيان كه زن نيز تنها مجاز است فرج خود را در اختيار شوهرش قرار دهد و اگر وراء آن كارى انجام داد ، مرتكب حرام شده است . بدين ترتيب مورد بحث ما نيز كه تلقيح نطفه در رحم زن اجنبيّه است شامل آن شده و بر زن حرام است كه اجازه دهد نطفهء غير شوهرش در رحم او وارد شود . پس اگر در شكل دوّم تلقيح ، مرد خودش از غير زنا ، نطفه‌اش را در اختيار زن اجنبيّه قرار داد ، دو حرام واقع خواهد شد ؛ يكى مربوط به مرد است و ديگرى مربوط به زن . شاهد بر اشتراك تكليف زن و مرد ، آيهء ديگرى در سوره احزاب است كه مىفرمايد : « إنّ المسلمين والمسلمات والمؤمنين والمؤمنات » تا آنجا كه مىفرمايد : « والحافظين فروجهم والحافظات » « 1 » . در اين آيهء شريفه حفظ فرج را ، هم براى زن و هم مرد ، در كنار يكديگر ذكر كرده است . اما اگر كسى قاعده اشتراك را قبول نكرد و گفت اين آيه مختصّ به مردان است ، با آن بيانى كه در تقريب استدلال ارائه كرديم ، مىتوان از آيه استفاده كرد كه بر مرد حرام است نطفهء خود را براى انجام عمل تلقيح ، در اختيار زن اجنبيّه قرار دهد .

--> ( 1 ) . الانبياء ( 21 ) : 82 .