ديدگاه دوم : بسيارى از محدّثان و فقيهان بر اين باورند كه مراسيل صدوق مانند مسانيدش معتبر و قابل استدلال است . اين ديدگاه دربارهء مراسيل افرادى چون : ابن ابى عمير و شيخ طوسى نيز مطرح است . بعضى حتّى پا را از اين فراتر گذاشته و گفته‌اند : روايات مرسلى كه اين محدّثين نقل مىكنند ، از مسانيدشان معتبرتر است ، بدين معنا كه وقتى صدوق مىگويد : قال رسول الله كذا ، براى ما روشن است كه صدوق نسبت به اين حديث صد در صد اذعان دارد و اين تعبير ، گوياى آن است كه وى روايت را با اسناد قطعى به پيامبر ، نقل مىكند ، و گرنه با اين قاطعيّت نمىگفت : « قال النبي » . امّا آنجا كه مىگويد : حدثني فلان عن فلان ، ظهور در اين دارد كه صدوق نمىخواهد اسناد قطعى حديث را به گردن بگيرد ، لذا مىگويد فلانى آن را براى من نقل كرده‌است . شيخ بهائى از جمله كسانى است كه مراسيل صدوق را حجّت و معتبر مىداند . وى در كتاب الحبل المتين ، در بررسى يكى از مرسل‌هاى شيخ صدوق چنين مىگويد : إنّ الرواية الاولى من مراسيل الصدوق رحمه اللّه في كتاب من لا يحضره الفقيه وقد ذكر رحمه اللّه أنّ ما أورده فيه فهو حاكم بصحّته و معتقداً به حجةً فيما بينه و بين اللّه تعالى فينبغي أن لا يقصر مراسيله عن مراسيل ابن أبي عمير و أن تعامل معاملتها ولا تطرح بمجرّد الإرسال « 1 » . روايت نخست از جمله مراسيل صدوق دركتاب فقيه است

--> ( 1 ) . الحبل المتين في أحكام الدين : 11 .