عَنْ أَبِي بَصِيرٍ ، قَالَ : سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ عليه السلام عَنْ رَجُلٍ تَزَوَّجَ امْرَأَةً فَقَالَتْ : أَنَا حُبْلَى ، وَ أَنَا أُخْتُكَ مِنَ الرَّضَاعَةِ ، وَ أَنَا عَلَى غَيْرِ عِدَّةٍ ، قَالَ : فَقَالَ : إِنْ كَانَ دَخَلَ بِهَا وَ وَاقَعَهَا لَمْ يُصَدِّقْهَا وَإِنْ كَانَ لَمْ يَدْخُلْ بِهَا وَ لَمْ يُوَاقِعْهَا فَلْيَختَبِر وَلْيَسْأَلْ إِذَا لَمْ يَكُنْ عَرَفَهَا قَبْلَ ذَلِك « 1 » . در نقل تهذيب آمده : « فليتحرّ وليسأل . . . » و در نقل فقيه آمده است : « فليحتط وليسأل . . . » . ترجمهء روايت به شرح زير مىباشد . ابو بصير مىگويد : از امام باقر عليه السلام سؤال كردم كه مردى با زنى ازدواج مىكند ، زن به مرد مىگويد كه من حامله هستم ( معنايش اين است كه هنوز در عدهء شوهر سابقش است و تا وضع حمل نشود از عدهء او خارج نمىشود ، در نتيجه ازدواج تو با من باطل است ) ، يا زن ادّعا مىكند كه من خواهر رضاعى تو هستم ، يا زن ادّعا مىكند كه در عدّهء ديگرى است ، حال سؤال اين است كه آيا اين ازدواج صحيح است يا نه ؟ امام در جواب فرمودند : اگر مرد با او مواقعه كرده باشد و زن بعد از دخول و مواقعه يكى از اين ادّعاها را كرد ، مرد نبايد او را تصديق كند ، امّا اگر با او دخول و مواقعه نكرده ، بايد اختبار و جست و جو كند ، ( يا در بعضى از نسخه‌ها آمده :

--> ( 1 ) . الكافي 5 : 526 ، كتاب النكاح ، باب النوادر ، حديث 20 ، الفقيه 3 : 470 ، كتاب النكاح ، باب النوادر ، حديث 4640 ، تهذيب الاحكام 7 : 433 ، باب التدليس في النكاح ، حديث 37 ، وسائل الشيعة 20 : 296 ، كتاب النكاح ، أبواب عقد النكاح ، باب 18 ، حديث 1 .