استناد به آيهء دوم سورهء مجادله ، حكم مىكند مادر ، كسى است كه فرزند از او متولّد شده است . آيهء مذكور چنين است : « الَّذينَ يُظاهِرُونَ مِنْكُمْ مِنْ نِسائِهِمْ ما هُنَّ أُمَّهاتِهِمْ إِنْ أُمَّهاتُهُمْ إِلَّا اللَّائي وَلَدْنَهُمْ وَ إِنَّهُمْ لَيَقُولُونَ مُنْكَراً مِنَ الْقَوْلِ وَ زُوراً وَ إِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُور » « 1 » . كسانى كه با زنان خود ظهار مىكنند ، زنان آنها مادران ايشان نيستند ، بلكه مادر اينها كسانىاند كه آنها را بوجود آورده و متولد كرده‌اند . عبارت حضرت آية اللّه العظمى خوئى به شرح زير مىباشد : المرأة المذكورة التي زرع المني في رحمها أمّ للولد شرعاً ، فإنّ الأمّ التي تلد الولد كما هو مقتضى قوله تعالى « الذين يظاهرون منكم من نساءكم . . . . » « 2 » إلى آخر الآية . زن مذكور در سؤال كه منى در رحم او كاشته شده است ، ادر شرعى آن فرزند است ، زيرا مادر ، كسى است كه فرزند را به دنيا مىآورد ، و اين مقتضاى آيهء شريفه است : . . . . بيان استدلال آن است كه در اين آيهء شريفه ، خداوند متعال مادر ظهار كنندگان را كسى معرفى مىكند كه اينها از او متولّد شده‌اند ، در نتيجه به طور كلّى نتيجه اين مىشود كه هر كسى كه بچه از او متولّد شود ، مادر او محسوب مىشود .

--> ( 1 ) . المجادلة ( 58 ) : 2 . ( 2 ) . صراة النجاة ( للخوئي مع حواشي التبريزي ) 1 : 363 .