نسبت به محور اول : برخى گفته‌اند اشكالى ندارد ؛ زيرا رواياتى كه در آن آمده است : « من أقر نطفته فى رحم يحرم عليه » اينجا را شامل نمىشود ، زيرا منى در خارج با تخمك تلقيح شده است و صدق « رحم يحرم عليه » بر آن نمىشود . اما با بيانى كه داشتيم و بعدا نيز خواهد آمد ، در اين روايات ، رحم خصوصيّتى ندارد ، بلكه ملاك ، تلقيح ماء مرد و تخمك زنى است كه بر اين مرد حرام است . پس بر اساس اين ملاك و ضابطه ، از اين روايات استفاده مىشود كه اين فرض از تلقيح حرام است . اما اگر مبنا و مستند تحريم را آيه قرار داديم ، نمىتوان حرمت را استفاده نمود ؛ زيرا در اينجا « ابتغى وراء ذلك » وجود ندارد ، چون زن رحم خود را در اختيار غير قرار نداده است ، بلكه فقط تخمك را از درون رحم او خارج كرده اند و در خارج از رحم ، با اسپرم مرد اجنبى تلقيح صورت گرفته است . در اينجا اطلاق آيه حرمت را اثبات نخواهد كرد . امّا نسبت به محور دوم : اگر در خارج تلقيح انجام گرفت ، آيا مىتوان آن را در رحم زن اين مرد ، يا در رحم زنى ديگر قرار داد ؟ بر طبق مبنايى كه ما اختيار كرديم ، اطلاق آيه شامل آن مىشود و داخل كردن اين ماده در رحم زن ديگر ، چه بر مرد حلال باشد يا حرام ، جايز نيست و مشمول « فمن ابتغى وراء ذلك » خواهد شد .