شكل سوّم : تلقيح ميان مرد و زن بيگانه - صورت دوّم اين فرض در جايى مطرح مىشود كه علّت نازايى از زن بوده و او قادر به تخمك‌گذارى نيست ، از اين روى نطفهء شوهر او را با تخمك زنى ديگر تلقيح مىكنند . تفاوت آن با شكل دوّم چنان كه در آغاز شكل دوّم نيز اشاره شد ، اين شكل و شكل دوّم در اين كه بين اسپرم مرد و تخمك زنى اجنبى لقاح صورت گرفته است ، تا حدودى مشتركند ، امّا دو وجه باعث شده كه اين شكل را به طور مستقل ذكر كرده و حكم آن را مورد بررسى قرار دهيم . وجه نخست : علّت نازايى است . چنان كه گفتيم : علت نازايى و تلقيح در شكل دوم شوهر بود ، امّا در شكل سوّم ، علّت نازايى زن است . نتيجه اينكه ممكن است گفته شود فرزند متكوّن از تلقيح در شكل دوّم را به زن مىدهند ، امّا فرزندى كه از شكل سوّم به دنيا مىآيد را به صاحب نطفه مىدهند . از اين روى اين امر مسائل حقوقى متفاوتى را به دنبال خواهد داشت كه در جاى خود قابل طرح است .