امّا دلايلى نيز بر توثيق او وارد شده است . دليل اول : روايتى است با سند صحيح از امام باقر عليه السلام كه فرمودند : جزى الله صفوان بن يحيى و محمّد بن سنان و زكريا بن آدم عنّي خيراً فقد وَفَوا لي « 1 » . خدا جزاى خير دهد به صفوان و محمّد بن سنان و زكريا بن آدم ، اينها به من وفا كردند . دليل دوّم : عدول و ثقاتى چون حسين بن سعيد اهوازى و برادرش حسن و فضل بن شاذان و ايّوب بن نوح و محمّد بن الحسين بن أبى الخطاب و احمد بن محمّد بن عيسى اشعرى از او نقل روايت كرده اند . دليل سوّم : شيخ در كتاب الغيبة ، او را از ممدوحين دانسته است ، گرچه در فهرست و رجال و دو كتاب روايى خود ، او را تضعيف كرده است . دليل چهارم : كلامى است كه مفيد در ارشاد دربارهء او دارد و بعضى ، از آن كلام توثيق او را استظهار كرده‌اند . شيخ مفيد در ارشاد فرموده است : فممّن روى النص على الرضا على بن موسى عليه السلام بالإمامة من أبيه و الإشارة إليه منه بذلك من خاصته و ثقاته و أهل الورع و العلم و الفقه من شيعته داود بن كثير الرقي و محمّد بن إسحاق بن عمار و علي بن يقطين و نعيم القابوسي و الحسين بن المختار و زياد بن مروان و المخزومي و داود بن سليمان و نصر بن قابوس وداود بن زربي و يزيد بن سليط و محمّد بن سنان « 2 » .

--> ( 1 ) . رجال العلّامة : 189 ، رقم 22 . ( 2 ) . الإرشاد 2 : 247 .