ب : تحريف كتاب مستلزم عدم امكان تمسّك به آن است . ج : معناى تمسّك به قرآن ، تمسّك به جميع شؤونى است كه قرآن متعرّض آن شده است و مراد خصوص تمسّك به موارد خاصى مانند آيات الاحكام نيست . به عبارت ديگر غرض از قرآن ، مجرد بيان احكام و قوانين عملى نيست ، بلكه هدايت و اخراج مردم از ظلمات به سوى نور است . د : غرض از تحريف پنهان داشتن برخى از حقايق و خاموش نمودن بعضى از انوار كتاب شريف است و كتاب تحريف شده نمىتواند هدايت در جميع جوانب و نور در جميع الاطراف باشد ، در حالى كه غرض نهايى كه قرآن شريف براى خود بيان مىكند اخراج مردم از ظلمات به سوى نور است و رساندن آنان به مرتبهء كامل انسانيت و درجات والاى مادى و معنوى است و اين غرض با تمسّك به آن حاصل مىشود . ه : تمسّك به قرآن بر خلاف تمسّك به عترت ، امرى است كه تحقّق آن فقط به وسيله رسيدن به خود قرآن امكان‌پذير است ، آن هم قرآنى كه در اختيار مردم و بين مردم است ، نه قرآنى كه درنزد اهل بيت عصمت و طهارت عليهم السلام محفوظ و از دسترس همگان خارج است . و : از حديث شريف استفاده مىشود كه تمسّك به كتاب ، نه تنها امكان‌پذير ، بلكه واجب است و جمله خبرى در مقام انشاء حكم تكليفى است و در مباحث علم اصول روشن گشته كه در تكاليف شرعى لازم است متعلّق آنها مقدور مكلّفين باشد و چنانچه قرآن دستخوش تحريف گشته باشد تمسّك به آن مقدور نخواهد بود . راه دوّم : از اين حديث شريف استفاده مىشود كه هر كدام يك از اين « دو