زمان خود باشد ، و اين ضرورت در خصوص روحانى عاقل بيشتر است . سؤال اينجا است كه چگونه و به چه كيفيتى بايد آشناى به زمان بود ؟ يكى از امورى كه بايد در اين زمان با آن آشنا باشيم ، راه گسترش ، تبليغ و نفوذ معارف اسلامى در جامعهء خود و ديگر جوامع است ، و نيز درك اين كه چگونه مىتوان از اين موقعيت بهترين استفاده را برد . موقعيتى كه هم اكنون از آن برخورداريم اين است كه يك كشور با نظام اسلامى به رهبرى روحانيت عظيم الشّأن و امام بزرگوار اداره مىشود و روز به روز هم موقعيتش در دنيا مستحكم‌تر و به ثبات نزديك‌تر مىشود . هدف ما در برپايى انقلاب و ادامهء آن ، تنها در دست گرفتن قدرت نبود و نيست ، بلكه هدف ما نشر و تبيين معارف اسلام و آشنا كردن جامعهء خود و همه جوامع با مسائل اسلامى است . با اين موقعيت و اين هدف ارزشمند ، بايد درك كنيم كه وظيفهء ما چيست و چطور مىتوان از عهدهء اين مهم برآمد و در درجهء اول ، چگونه مىتوانيم جامعهء خود و سپس ديگر جوامع را روز به روز بيشتر با معارف اسلام ، آشنا و پيوند دهيم . اجمالًا مىتوان گفت كه - متأسفانه يا خوشبختانه - اين انقلاب مسئوليت سنگينى را براى هر كدام از ما به وجود آورده است و روحانيت در نظام اسلامى و حوزه هاى علميه - خصوصاً حوزهء علميه قم كه در رأس حوزه هاى جهان تشيع بلكه جهان اسلام قرار دارد - چنين مسئوليت خطير و سنگينى را بر عهده دارد و بايد از عهده‌اش بر آيد . در اين حال رو به رو شدن با بى تفاوتى و بى اعتنايى ، چه در رابطه با تحصيل و چه در رابطه با تبليغ و ترويج ، بسيار تأثر آور است . بسيار جاى تأسف است كه ما مىبايست به تعداد سالها و روزهايى كه از پيروزى انقلاب مىگذرد ، كارى كرده باشيم تا ارتباط جامعهء ما با معارف اسلامى روز به روز ، ماه به ماه و سال به سال بيشتر شده و اعتقاداتشان قوىتر و اعمالشان تطبيق بيشترى با اسلام پيدا كرده باشد ؛ ولى اين كار آن‌گونه كه وظيفه بوده و انتظار مىرفته تحقق نيافته است . اگر وظيفهء روحانيت در نظام اسلامى و مسئوليت حوزه هاى علميه به وضوح و به معناى واقعى براى همه روشن بود ، قطعاً آن هدفى كه از اول ذكركرده و در