بحث من در خصوص اين ضرورتهاى كلى و فردى نيست . آنها در هر مرتبه و درجه اى كه باشد وظيفهء شرعى است . آنچه مقصود من است اين است كه مكرر ديده مىشود افراد كوشا و با استعداد به اين فكر مىافتند كه خوب است در كنار درس يك اشتغالى هم داشته باشيم ، اگرچه شايد آن موارد هم خالى از جنبه‌هاى علمى نباشد ؛ ولى سؤال من اين است كه شما اين وقت را از كجا آورده‌ايد ؟ ! مگر شما چقدر فرصت داريد ؟ ! شما مىدانيد بررسى يك دورهء اصول فقه حداقل هشت سال وقت لازم دارد ! در كنار اين اصول چه مقدار بايد با فقه آشنا بشويم ؟ ! مگر طلبه مىتواند با يك سال و دو سال و پنج سال و ده سال با فقه و اصول آشنا شده و خود را مستغنى ببيند ؟ ! آنچه مقصود اصلى بود اين است كه اولًا ؛ حضور در درس را جدى گرفته و به اندك بهانه‌اى درس را تعطيل نكنيم و ثانياً ؛ تحقيق در اين مباحث را به آينده موكول نكنيم ؛ « 1 » چراكه معلوم نيست من و شما درآينده باشيم ؛ لذا بايد در هر بحثى كه وارد مىشويد كاملًا جميع جوانب آن را بررسى كرده و به آينده موكول نكنيد . والسلام عليكم ورحمهء الله وبركاته

--> ( 1 ) . أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ ( ع ) : إِيَّاكُمْ وَ تَسْوِيفَ الْعَمَلِ بَادِرُوا إِذَا أَمْكَنَكُم . ( خصال ، ج 2 ، ص 610 ) بپرهيزيد از اين كه كارهايتان را به تأخير انداخته و امروز و فردا كنيد ، هر وقت امكان برايتان پيدا شد ، آنچه در توانتان است به كار گيريد .