نقل كرده ، امام فرموده يا راوى آن‌را به روايت افزوده است . الحمد لله تعالى اين مسائل در مورد قرآن روشن است ، آنچه در قرآن مطلوب مىباشد ، دقت در فهم و استنباط معارف و حكم خداوند از آيات آن است . بايد در استدلالات فقهى نسبت به آيات الاحكام توجه بيشترى داشته باشيم ، همچنين در مسائلى كه مىتوان از آيات قرآنى استفاده شود و دليل آن را از آيات قرآن بيان كرد ، بيشتر تأمل كنيم ، كه روشن است اين مهم جز با توجه و تمرين حاصل نمىشود . هر زمان كه به تلاوت قرآن موفّق مىشوم ، اين فكر به ذهنم خطور مىكند : اگر كسى از طلبه‌اى كه چندين سال در حوزه علميّه است در صورتى كه تمام وقت خود را صرف درس و بحث كرده و وقت خود را به بطالت نگذرانده باشد بپرسد كه : شما پس از اين همه سال تعلّمِ ادبيات عرب ، مسائل فقهى و اصولى و امثال آن ، آيا مجموعهء فرمايشات خداوند متعال در قرآن كريم را درك كرده‌اى ؟ ! قرآن كريم از اوّل تا آخر مىگويد ؟ ! « 1 » ؛ پاسخ اين طلبه چيست ؟ ! برخى از ما ممكن است سرمان را با شرمندگى پايين بيندازيم و بگوييم : هنوز حتى ترجمهء الفاظ برخى از آيات قرآن كريم را هم نمىدانيم ! مجموعهء قرآن را كه نفهميده‌ايم هيچ ، شايد بخشى از آن را هم درك نكرده‌ايم ! ما حقيقتاً از اين كتاب نورانى فاصله گرفته‌ايم ! طلبه‌اى كه ساليان زيادى از عمرش گذشته با قرآن و كتاب خداوند آشنايى نداشته باشد ، چگونه مىتواند ، به تعبير امام بزرگوار ، ادعا كند يك روحانى است و به اسلام ناب محمدى عليه و آله السلام خدمت مىكند ؟ ! حال ؛ آيا ما مجموعهء قرآن مجيد را در همين سطحِ فهممان ملاحظه كرده‌ايم ؟ ! آيا قرآن را از اول تا آخر - مانند بعضى از كتاب‌هايى كه به آنها علاقه‌منديم و چه بسا از اوّل تا آخرآن را مطالعه مىكنيم يا يك دورهء فقهى را كه به صورت كامل

--> ( 1 ) . عن أَبُى جَعْفَرٍ ( ع ) قَالَ رَسُولُ اللَّه عليه وآله السّلام : أَنَا أَوَّلُ وَافِدٍ عَلَى الْعَزِيزِ الْجَبَّارِيَوْمَ الْقِيَامَهءِ وَكِتَابُهُ وَأَهْلُ بَيْتِى ثُمَّ أُمَّتِى ثُمَّ أَسْأَلُهُمْ مَا فَعَلْتُمْ بِكِتَابِ اللَّهِ وَ بِأَهْلِ بَيْتِى . ( الكافى ، ج 2 ، كتاب فضل القرآن ، ص 596 ) من نخستين كسى هستم كه در روز قيامت با كتاب خداوند و اهل بيتم بر خداى عزيز جبار وارد مىشوم ، سپس امتم [ وارد مىشوند ] ، سپس از ايشان مىبپرسم كه با كتاب خداى متعال و اهل بيت من چه كرديد ؟ !