كتاب است كه مىتواند باقى باشد ، خصوصاً كتابى كه معجزه است وتحدّى « 1 » آن

--> ( 1 ) . « تحدّى » به معناى تعجيز عمومى و جهانى و دعوت به مبارزه براى آوردن همانندى براى چيزى مىباشد . پيامبرى كه داراى معجزه است لازم است مردم را به مقابله به مثل دعوت كند ، او بايد معجزهء خويش را علامت و نشانهء درستى ادعاى نبوّت خود معرفى كند تا اگر ديگران مىتوانند همانند آن را بياورند ، اين كار را در اصطلاح « تحدى » مىگويند . معجزات حضرت رسول ( ص ) كه پس از بعثت و اظهار نبوت ايشان به ظهور رسيده بر دو نوع است : اول قرآن كريم است كه پيامبر اكرم ( ص ) بدان وسيله تحدّى كرده است . دوم معجزات ديگرى است كه از ايشان به معرض بروز و ظهور رسيده است . حضرت رسول ( ص ) به وسيلهء اين قرآن با عرب تحدّى كرد و در تمام دوران زندگانى خود مردم را به آوردن مانند آن فراخواند . اعراب نتوانستند با قرآن معارضه كنند ؛ زيرا از معارضه و آوردن مثل آيات شريفهء قرآن عاجز بودند ، اين عدم معارضه و عجز آنان بزرگ‌ترين دليل بر اعجاز قرآن است ، مقصود از تحدّى به قرآن اين است كه آن حضرت مىفرمود : جبرئيل بر من نازل مىشود و كلماتى را از طرف خداوند بر من قرائت مىكند ، اينك اگر شما قادريد ، مانند آن را بياوريد . و همچنين آيات قرآن صراحت دارند كه آن حضرت به قرآن تحدّى كرده است ، . . . دليل عدم معارضه از اين جا معلوم است كه در اين مورد چيزى نقل نشده است ، اگر اعراب با قرآن معارضه كرده بودند ، گفته‌هاى آنان براى ما نقل مىشد و چون نقل نگرديده پيدا است كه معارضه‌اى در كار نبوده است . ( إعلام الورى بأعلام الهدى ، فصل فى ما ظهر بعد بعثته ، ص 19 )