درس بيست و هشتم « 1 » جمع قرآن در زمان رسول اكرم ( ص ) قرآن خودش را به عنوان كتاب معرفى كرده است « 2 » و لازمه‌اش اين است كه ترتيب آيات آن به دستور رسول خدا ( ص ) و برخواسته از وحى الهى باشد . اگر كسى بخواهد كتابى تأليف كند ، ولى تمام مطالب آن را به صورت يادداشت تهيه كرده باشد ، تا زمانى كه اين يادداشتها تنظيم نشده باشد و تقديم و تأخير مطالب به دست خود نويسنده مشخص نشده باشد ، خود نويسنده هم نمىگويد : من كتابى تأليف كرده‌ام ؛ بلكه مىگويد : من يادداشتهايى دارم و مىخواهم آنها را به صورت كتاب درآورم . وقتى اين يادداشتها تنظيم شد و تقديم و تأخير مطالب محقق شد ، عنوان كتاب براى او صحيح است و « يصدق عليه الكتاب » .

--> ( 1 ) . اين درس در جلسهء پانصد و نود و دوم درس خارج اصول معظم له ايراد گرديده است . ( 2 ) . ( ذلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فيهِ هُدى لِلْمُتَّقينَ ) . ( بقره ، آيه 2 ) آن كتاب با عظمتى است كه در [ حقانيت ] آن ترديدى نيست ؛ و مايهء هدايت پرهيزكاران است ( نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ وَ أَنْزَلَ التَّوْراهءَ وَ الْإِنْجيلَ ) ( آل‌عمران ، آيه 3 ) ( همان كسى كه ) كتاب را به‌حق بر تو نازل كرد ، كه با نشانه‌هاى كتب پيشين ، منطبق است ؛ و « تورات » و « انجيل » را نيز نازل كرد . ( إِنَّ وَلِيِّى اللَّهُ الَّذى نَزَّلَ الْكِتابَ وَ هُوَ يَتَوَلَّى الصَّالِحينَ ) ( اعراف ، 196 ) ولى و سرپرست من ، خدايى است كه اين كتاب را نازل كرده ؛ و او همهء صالحان را سرپرستى مىكند .