جهت اين تعبير از تمامى تعبيرات گذشته مهم‌تر و بدتر است . رسول خدا ( ص ) در پايان مىفرمايد : اگر كسى علم را به منظور عمل و اجرا كردن احكام الهى در خود و ديگران ياد بگيرد چنين كسى در حالى كه عارف به خداوند و حق علم است مىميرد ؛ چرا كه علم را در جايگاه خودش شناخته است . اين به آن معنا است كه علم موضوعيت ندارد ، بلكه راهى براى عمل و اجراى احكام الهى است . اگر كسى با چنين انگيزه اى درپى تحصيل علم باشد ، در حالى از دنيا مىرود كه خداوند متعال را شناخته و به جايگاه علم آگاه است ، آگاه به آن هدفى است كه علم براى آن هدف وضع شده و براى رسيدن به آن هدف مقرَر شده است . والسلام عليكم ورحمهء الله و بركاته