شما ديده و شنيده‌ايد كه صهيونيست چه شكنجه‌هايى را بر مردم بيچاره و مسلمان فلسطين اعمال مىكند كه تاريخ كمتر نظيرش را ديده است و فلسطينيان هم مبارزه كرده ، از خودشان مقاومت نشان مىدهند . بحمدالله تعالى به بركت انقلاب اسلامى ، توفيقات بزرگى نسبت به مسائل اساسى اسلام به‌دست آورده‌ايم و خداوند متعال پيروزىهاى چشم‌گيرى نصيب ما كرده است ؛ كه اميددارم با عنايت الهى اين توفيقات ، تكامل پيدا كند و به حدّ كافى و لازم برسد . امّا برخى افراد به خاطر اين پيروزىها مغرور شده‌اند و مىگويند : نظام ما كه نظام اسلام است ، ديگر ضرورتى ندارد به مستحبات بپردازيم ! اين طرز فكر باعث شده است مقدارى از مسائل فرعى اسلامى - كه اهميت زيادى نيز دارد - « 1 » فاصله بگيريم . و شايد بتوان گفت كه متأسفانه خانواده‌ها از امور

--> ( 1 ) . قال الصادق ( ع ) : داوم على تخليص المفروضات ( المفترضات ) و السنن ، فإنهما الاصل ، فمن أصابهما و أداهما بحقهما فقد أصاب الكل . ( مصباح‌الشريعهء ، ص 111 ) پيوسته براى بجا آوردن واجبات و وظايف دينى و مستحبات آن اهتمام كرده و كاملا مراقبت نما كه عبادات تو صحيح و خالص و بىعيب باشد و متوجه باش كه پايهء بندگى و اساس سلوك به سوى خداوند همان انجام وظايف واجب و مستحب دينى است و اگر كسى بتواند آن‌گونه كه بايد و شايد اين وظايف و سنن را به جا آورد ؛ البته به حقيقت بندگى و به تمام وظايف و آداب عبوديت عمل كرده است . - عَنْ أَبِىعَبْدِاللَّهِ الصَّادِقِ ( ع ) قَالَ : كَانَ فِيمَا وَعَظَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى بِهِ عِيسَى بْنَ مَرْيَمَ 7 أَنْ قَالَ لَه يَا عِيسَى . . . وَ اجْعَلْ ذِكْرِى لِمَعَادِكَ وَ تَقَرَّبْ إِلَى بِالنَّوَافِلِ . ( أمالى الصدوق ، المجلس الثامن و السبعون ، ص 514 ) خداوند در پندهاى خود به عيسى بن مريم 8 مىفرمايد : اى عيسى ! . . . يادم را ذخيرهء معادت كن و با نوافل به من تقرب بجوى . - قَالَ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ الصَّادِقُ ( ع ) قَالَ : إِنَّ الْقَلْبَ يَحْيَا وَ يَمُوتُ فَإِذَا حَيِى فَأَدِّبْهُ بِالتَّطَوُّع . ( بحارالأنوار ، ج 75 ، باب 23 ، ص 190 ) دل مىميرد و زنده مىشود ، وقتى زنده است آن را با عبادت‌هاى مستحب تأديب كن . - قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ( ص ) : قَالَ اللَّهُ : مَا تَحَبَّبَ إِلَى عَبْدِى بِشَىْءٍ أَحَبَّ إِلَى مِمَّا افْتَرَضْتُهُ عَلَيْهِ وَ إِنَّهُ لَيَتَحَبَّبُ إِلَى بِالنَّافِلَهءِ حَتَّى أُحِبَّهُ فَإِذَا أَحْبَبْتُهُ كُنْتُ سَمْعَهُ الَّذِى يَسْمَعُ بِهِ وَ بَصَرَهُ الَّذِى يُبْصِرُ بِهِ وَ لِسَانَهُ الَّذِى يَنْطِقُ بِهِ وَ يَدَهُ الَّتِى يَبْطِشُ بِهَا وَ رِجْلَهُ الَّتِى يَمْشِى بِهَا إِذَا دَعَانِى أَجَبْتُهُ وَ إِذَا سَأَلَنِى أَعْطَيْتُهُ وَ مَا تَرَدَّدْتُ فِى شَىْءٍ أَنَا فَاعِلُهُ كَتَرَدُّدِى فِى مَوْتِ الْمُؤْمِنِ يَكْرَهُ الْمَوْتَ وَ أَنَا أَكْرَهُ مَسَاءَتَهُ . ( بحارالأنوار ، ج 67 ، باب 43 ، ص 13 ) رسول خدا ( ص ) فرمود : خداوند متعال مىفرمايد : بندگان مىتوانند با انجام واجبات ، خود را نزد من محبوب كنند و هر كس واجبات را انجام دهد نزد من از همگان محبوب‌تر است . بنده من مىخواهد با انجام مستحبات خود را نزد من محبوب كند و هر گاه من او را محبوب خود قرار دهم در اين هنگام گوش او خواهم شد كه با آن مىشنود و ديدگان او مىشوم كه با آن خواهد ديد و زبان او خواهم شد كه با آن سخن خواهد گفت . من دست او خواهم شد كه با آن هر چيزى را برمىدارد و پاهايش مىشوم كه به هر جا مىرود هر گاه مرا بخواند اجابت مىكنم و اگر از من چيزى بخواهد عطا مىكنم و در قبض روح مؤمن همواره مردد هستم ، او از مرگ كراهت دارد و من هم نمىخواهم او ناراحت گردد .