صلاحيّت نداشته باشد ، بايد شرمندهء وجدان خود باشد ؛ بايد ببيند با آن همه احترامى كه نزد مردم دارد در پيشگاه خداوند متعال چقدر قرب و منزلت پيدا كرده است ؟ ! آيا به وظايفش عمل كرده است ؟ ! آيا شئون روحانيت را مراعات كرده است ؟ ! نكند هنگام محاسبه ، نزد وجدان سليم خود شرمنده باشيم . به همين جهت بايد سعى كنيم ، حداقل در آن حدى باشيم كه مردم به ما مىنگرند و از ما توقّع دارند . مردم از ما چه انتظارى دارند ؟ ! آنان ما را تبلور رسول گرامى اسلام و ائمهء معصومين : مىدانند ؛ البته با فاصلهء صد درجه يا صدها درجه . « 1 » آن نگرشى كه مردم به ما دارند ، همان چيزى است كه خداوند از من و شما انتظار دارد ؛ از اين رو سعى كنيم اين معنا واقعيّت و حقيقت داشته باشد و خودمان را بر همان انتظارى كه مردم از ما دارند ، تطبيق دهيم . والسلام عليكم ورحمهء الله و بركاته

--> ( 1 ) . قال الصَّادِقِ ( ع ) : إِنَّ الْحَسَنَ مِنْ كُلِّ أَحَدٍ حَسَنٌ وَ إِنَّهُ مِنْكَ أَحْسَنُ لِمَكَانِكَ مِنَّا وَ إِنَّ الْقَبِيحَ مِنْ كُلِّ أَحَدٍ قَبِيحٌ وَإِنَّهُ مِنْكَ أَقْبَح . ( بحار الأنوار ، ج 47 ، باب 11 ، ص 334 ) كار خوب را هر كس انجام دهد خوب است و از تو خوب تر ؛ زيرا به ما بستگى دارى و كار بد از هر كس باشد بد است و از تو بدتر .