سؤال 1502 : مردى در ازدواج با دخترى تدليس كرده و خود را عوضى معرفى كرده است . مثلا خود را دكتر يا مهندس معرفى كرده ، كه اگر خود را اين گونه معرفى نمىكرد حتما دختر راضى نمىشد ، آيا به خاطر ندانستن موضوع ، براى دختر اختيار فسخ عقد هست يا نه ؟ جواب : در صورتى كه در عقد ازدواج شرط دكتر يا مهندس بودن زوج شده باشد ، يا به نحوى توصيف كرده كه عقد مبنى بر آن وصف واقع شده ، كه به منزلهء شرط ضمنى بوده ، و بعد تخلف وصف ظاهر و واضح شده است ، زن اختيار فسخ عقد را دارد . و چنانچه قبل از دخول فسخ كند ، حق مهر ندارد . و اگر بعد از دخول فسخ كند ، حق مهر دارد . سؤال 1503 : مردى به عنوان داشتن شغل معين ، زنى را به عقد دائم خود در آورده است . و بعد معلوم شده كه زمان عقد و بعد از عقد داراى شغل معين نبوده است . آيا اين مورد هم از موارد تدليس محسوب مىگردد يا خير ؟ جواب : در فرض مسأله ، اثبات خيار براى زوجه ، به اين نحو تدليس مشكل است . سؤال 1504 : در صورتى كه اطرافيان دختر بعضى از عيوب دختر را مثل پيسى ، سوختگى ، كچلى ، بيان نكنند ، آيا به مجرد نگفتن تدليس مىباشد ؟ و شوهر حق پيدا مىكند عقد را فسخ كند ؟ جواب : مجرد نگفتن عيب تدليس نيست . سؤال 1505 : اگر در ازدواج تدليس صورت گيرد ، ولى زوج ازدواج را به اميد بر طرف شدن عيب فسخ نكند ، و بعد ناچار شود زن را طلاق دهد ، آيا مىتواند در مهر ( نصف يا تمام آن ) به مدلس رجوع كند ؟ جواب : در فرض سؤال ، استقرار نصف يا تمام مهريه مستند به خودش مىباشد و حق رجوع به مدلّس را ندارد . سؤال 1506 : شوهر ديوانه شده است و همسر او عقد را فسخ نكرده است ، ولى حال كه شوهر بهبودى يافته ، آيا همسرش حق دارد با ادعاى اينكه نمىدانسته مىتواند عقد را فسخ