يدكى ، با ماشين ديگرى به شهرستانى در پنج فرسخى برود و برگردد . با توجه به اينكه ماشين ، وسيلهء شغل و كار او مىباشد ، آيا در اين سفر ، كه براى تهيّهء لوازم ماشين سفر كرده نمازش قصر مىشود يا اين سفر جزء سفر شغلى محسوب مىشود ؟ جواب : اين سفر شغل محسوب نمىشود و احكام مسافر را دارد . سؤال 502 : فرموده‌ايد : كسى كه شغلش مسافرت است اگر ده روز يا بيشتر در وطن خود بماند چه قصد ماندن ده روز را داشته باشد و چه بدون قصد بماند ، بايد در سفر اول كه مىرود نماز را شكسته بخواند . حال اگر كسى در غير وطن خود ده روز بماند وظيفه‌اش در سفر اول چيست و آيا فرقى بين قصد ده روز و عدم قصد وجود دارد ؟ جواب : اگر قصد ده روز در غير وطن كرده ، در سفر اولى كه بعد از ده روز مىرود نماز را شكسته بخواند . ولى اگر ده روز در غير وطن بدون قصد اقامت مانده در سفر اول بنابر احتياط واجب نماز را هم تمام و هم شكسته بخواند . سؤال 503 : اين جانب اهل قم مىباشم و شغلم رانندگى است كه مسافر به تهران مىبرم . در يكى از سفرها ده روز با قصد اقامه در تهران ماندم و مجددا مسافر به قم آوردم و بنا دارم باز مسافر ببرم ، بفرماييد سفر اول من تا كجا پايان مىيابد ؟ جواب : وقتى از تهران سفر خود را آغاز كرديد و به قم رسيديد سفر اول شما محقق شده و همين كه مجددا و بدون ماندن ده روز در قم ، مسافر برديد سفر دوّم شما شروع و نماز تمام و روزه صحيح است . سؤال 504 : شخصى كه شغلش مسافرت بوده ، بعد از ماندن ده روز در وطن جنسى را از شهر خود به اصفهان كه فاصله آن بيش از هشت فرسخ است برده و جنس در آنجا فروش نرفته لذا آن را به شهركرد برده ، آيا همين كه به شهر كرد رفته ، سفر دوم است و نماز را تمام بخواند ؟ جواب : سفر اول از وطن به مقصد ( اصفهان ) است و از آنجا به مقصد ديگر ( شهركرد ) سفر دوم محسوب مىشود و بايد نماز را تمام بخواند . سؤال 505 : شخصى كه شغلش سفر است و اهل آبادان مىباشد ، در سفر شغلى به