اقامت محقق نمىشود . سؤال 489 : كسى كه در غير وطن اصلىاش زندگى مىكند و براى رفتن به محلّ كار بايد از حدّ ترخص بگذرد ، حكم نماز و روزهء او در محلّ زندگى و محلّ كار چيست ؟ جواب : اگر قصد اقامت ده روز در محلّ سكونت فعلى نداشته باشد ، در هر دو محلّ نماز او شكسته و روزه‌اش باطل است . سؤال 490 : شخصى در غير وطن اصلى خود براى تحصيل آمده است . اگر اين شخص در محلّ تحصيل خود قصد اقامت ده روز كند ، آيا مىتواند در طول اقامت خود به شهرهاى هم جوار محل تحصيل خود مسافرت كند ؟ جواب : اگر به حد مسافت شرعى مسافت كند قصد اقامت او به هم مىخورد . ولى اگر حدود چند ساعت در كمتر از مسافت شرعى سفر كند ، قصد اقامت او به هم نمىخورد . سؤال 491 : اين جانب از وطن اصلى خود به تهران آمده‌ام و قصد اقامت ده روز كرده‌ام و از اوّل بنا داشته‌ام همه روزه براى كار به بهشت زهرا بروم ، آيا نماز و روزه‌ام صحيح است ؟ جواب : نماز شكسته و روزه صحيح نيست ، چون قصد اقامت ده روز در يك مكان را نداريد . كسى كه محل كار يا تحصيل او در غير وطن اوست سؤال 492 : كسانى كه شغلشان در سفر است مانند دانشجويانى كه از شهرستانها به تهران آمده و معمولا جمعه‌ها به وطن برمىگردند ، يا معلمانى كه همه روزه از تهران براى تدريس به كرج مىروند و عصر برمىگردند ، با توجه به اينكه اين افراد قبلا مقلد حضرت امام رحمه اللّه بوده‌اند و بعد از رحلت ايشان با اجازهء آيات عظام آقاى اراكى و آقاى گلپايگانى و آقاى خويى به تقليد امام باقى مانده‌اند ، نسبت به نماز و روزه چه وظيفه‌اى دارد ؟ جواب : به نظر اين جانب نماز اين افراد در غير از وطن خودشان بنابر احتياط شكسته است ولى اين قبيل افراد كه شغلشان در سفر است مىتوانند در اين مسأله