در راز و نياز است و به وجود او اقرار دارد و او را تسبيح و تقديس مىكند يُسَبِّحُ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ الْمَلِكِ الْقُدُّوسِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ ( سورهء جمعه / 1 ) . يعنى : كليّهء موجودات كه در آسمان‌ها و زمين‌اند خدا را به پاكى مىستايند ، خدايى كه مالك همه و منزه از همه و دانا به همه و توانا بر همه است . و اينجا است كه انسان طبعاً متوجه آفريدگار خود و جوياى او مىشود و نمىتواند چنين نباشد ، اينجا است كه در مقام بندگى و اطاعت از او بر مىآيد اينجا است كه هر چند شقى و ستم كار باشد باز رو به خدا و به درگاه او مىنالد و تضرع مىكند ، اينجا است كه بايد باطن انسان‌ها را ديد و نبايد به ظاهرشان حكم كرد ، كه هر چه هم بد و طاغى باشيم امّا : در اندرون من خسته دل ندانم كيست * كه من خموشم و او در خروش و در غوغا است روز موسى پيش حق نالان شده * نيمه شب فرعون هم گريان شده اينجا است كه دنبال رسول و پيام‌آور او مىگردد و مىخواهد طريقهء بندگى و عبوديت او را از زبان پيغمبر فراگيرد و به او نزديك شود به او تقرب جويد و در مقابل او انجام وظيفه كند و از مخالفتش پرهيز نمايد .